
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آيا نمي توان گفت: انبيا، همان نوابغ و وحي در حقيقت تراوش هاي فکري آنان است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>انبیا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پیامبران الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بعثت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> وحی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نزول وحی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شرایط نزول وحی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نبوت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>وحی ( قرآن )</dc:subject>
                
                    

                

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1] . سبحاني، جعفر، الالهيات، به قلم شيخ حسن محمد مكي، انتشارات مركز جهاني دراسات اسلامي، چاپ سوم، 1412 ق، ج 3، ص 131 ـ 132.&lt;br /&gt;[2] .  همان، ص 133.&lt;br /&gt;[3] .  همان، ص 135.&lt;br /&gt;[4] . همان، ص 134 ـ 135.&lt;br /&gt;[5] . پاك نژاد، سيد رضا، اولين دانشگاه و آخرين پيامبر، انتشارات اسلاميه، 1350 ش، ج 11، ص 4 ـ44.&lt;br /&gt;[6] . همان ، ج 4، ص 82.&lt;br /&gt;[7] . بقره/ 23.&lt;br /&gt;[8] . بقره/ 24.&lt;br /&gt;[9] . هود/ 13.&lt;br /&gt;[10] . هود/ 14.&lt;br /&gt;[11] . طور/ 33.&lt;br /&gt;[12] . يونس/ 38.&lt;br /&gt;[13] . نساء./ 82.&lt;br /&gt;[14] . اين مطلب از بعضي اساتيد شنيده شده و مطلب معروفي است. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. پاك نژاد، سيد رضا، اولين دانشگاه و آخرين پيامبر، ج 11، ص 4 تا 44. ناشر اسلاميه، تاريخ نشر 1350 محل نشر تهران.,2. از همين نويسنده ، همان ، ج 4، ص 82 تا 100.,3. جعفر سبحاني، خدا و پيامبران، ناشر توحيد، قم، 1359 ش، ص 83 تا 107. ,4. علي اظهري روان‌شناسي هنرمند ناشر: مؤلف محل نشر تهران 1374.، ص 61 تا 76، تعريف نبوغ.,5. محسن قرائتي نبوت ناشر جامعه مدرسين 1360، ص 91 تا 102.,6. سيد مصطفي موسوي خرم‌آبادي، نويد بامداد پيروزي، ناشر: كتاب فروشي جعفري، 1347، ص 48 تا 56.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
