
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>شیطان کیست؟ کسب و کار او چیست؟ و هدف از خلقتش چیست؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>جهان شناسی در قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>موجودات نامرئی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نافرمانی شیطان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>جنس ابلیس</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تمرد شیطان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>خلق شیطان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ابلیس</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1] . ابليس غير عربي است. شايد هم از &#187;اَبلس&#171; باشد كه مبدء شر و وسوسه در جهت خلاف كمال و مصلحت مي‏باشد. طالقاني، پرتوي از قرآن، تهران، شركت سهامي انتشار، 1348 ش، ج 6، ص 150.&lt;br /&gt;[2] . مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، ج 1، ص 191؛ رجائي تهراني، علي رضا، جن و شيطان، قم، انتشارات نبوغ، 1375 ش، ص 14.&lt;br /&gt;[3] . انعام/112.&lt;br /&gt;[4] . كهف/50.&lt;br /&gt;[5] . يوسف/53، ان نفس لامارة بالسوء.&lt;br /&gt;[6] . دست داده، زين العابدين، جن و شيطان، مجتمع هنري و فرهنگي شهيد مصلي نژاد، جهرم، 1377 ش، ص 46.&lt;br /&gt;[7] . كليني، محمد بن يعقوب، اصول كافي، ج 6، ص 385.&lt;br /&gt;[8] . نهج البلاغه، خ 44.&lt;br /&gt;[9] . قمي، عباس، سفينة البحار، ج 2، ص 99.&lt;br /&gt; [10]. حج/53&lt;br /&gt;[11] . ر.ك، مطهري، مرتضي، انسان كامل، انتشارات صدرا؛ سبحاني، جعفر، منشور جاويد، تهران، كتابخانه اميرالمؤمنين، ج 7. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. تفسير نمونه، مكارم شيرازي، ج 1، ص191.,2. جن و شيطان، علي رضا رجائي تهراني، ص 24.,3. جن و شيطان، زين العابدين دست داده، ص 46.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
