
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا در قرآن کریم به وضعیت قبل از خلقت کل موجودات و عوالم هستی، یعنی آن گاه که تنها خدا بوده و دیگر هیچ، اشاره شده است؟ همچنین به نحوة آغازین خلقت و چگونگی پیدایش مخلوقات مادی و معنوی از عدم تا عرصة حیات و ظهور، سخنی به میان آمده است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>آفرینش (اِبداع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>منشا خلقت انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>جهان شناسی در قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>منشأ آفرینش</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سیر خلقت عالم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عالم خلقت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عالم ( امکانی )</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1] . هود/ 7.&lt;br /&gt;[2] . راغب اصفهاني، المفردات لالفاظ القرآن الكريم، قاهره، دارالكاتب العربي، 1392 هـ ق، ص 341.&lt;br /&gt;[3] . بقره/ 117.&lt;br /&gt;[4] . مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلامية، چاپ بيست و سوّم، 1367، ج 1، ص 297.&lt;br /&gt;[5] . انبياء/ 30.&lt;br /&gt;[6] . ر. ك: العروسي الحويزي، الشيخ عبد علي بن جمعه، نورالثقلين، بيروت، مؤسسة التاريخ العربي، چاپ اول، 1422 هـ ق، ج 4، ص 456 و 466. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. مصباح يزدي، محمد تقي، آموزش فلسفه، (قم، سازمان تبليغات اسلامي، ج 1375 هـ ش، در 2 مجلد فارسي).,2. مصباح يزدي. محمد تقي، معارف قرآن (قم، مؤسسة در راه حق)، چ اول 1367، ج 1 ـ 3، ص 17 ـ 179.,3. مطهري، مرتضي، توحيد، قم، انتشارات صدرا، چ اول، 1360، ص 158، 200.,4. مكارم شيرازي، ناصر، پيام قرآن، (تهران، دارالكتب الاسلاميه)، چ پنجم، 1377، ج 4، ص 195.,5. رضوي، مرتضي، تبيين جهان و انسان.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
