
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ که از خداوند زنده کردن مردگان را خواست آیا واقعاً اطمینان قلبی نداشت، اگر این گونه است پس هیچ ایرادی بر بشر امروز که پیامبران را ندیده و در معرض انواع سؤالات و شبهه‌های ضد دین است وارد نیست، آیا چنین شخصی که همیشه با شک و دو دلی است جهنمی است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>پیامبر شناسی در قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زنده کردن مردگان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>داستان ابراهیم (ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نبوت حضرت ابراهیم علیه السلام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ایمان حضرت ابراهیم(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حضرت ابراهیم(ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1] . بقره/260.&lt;br /&gt;[2] . آل عمران/33.&lt;br /&gt;[3] . نحل/122.&lt;br /&gt;[4] . آل عمران/67.&lt;br /&gt;[5] . نساء/125.&lt;br /&gt;[6] . حكيم، سيد محمد باقر، قصص القرآن، قم، ناشر المركز العالمي للعلوم الاسلاميه، چاپ اول ، 1377، ص 182.&lt;br /&gt;[7]. كليني، محمد بن يعقوب، اصول كافي، تهران، دارالكتب الاسلاميه، 1365ه‍ ش، ج2، ص17.&lt;br /&gt;[8] . طباطيائي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، ترجمه محمد باقر موسوي همداني، قم، دفتر انتشارات اسلامي، ج 2، ص 561.&lt;br /&gt;[9] . عبد علي بن جمعه العروسي الحويزي، نورالثقلين، بيروت، انتشارات مؤسسه التاريخ العربي، چاپ اول، 1412ه‍ ، ج1، ص330.&lt;br /&gt;[10] . كليني، محمد بن يعقوب، كافي، تهران، دارالكتب الاسلاميه، 1365ه‍ ش، ج2، ص399.&lt;br /&gt;[11]. اعراف/102: و بيشتر آنها را بر سر پيمان خود نيافتيم، (بلكه) اكثر آنها را فاسق و گنه كار يافتيم. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. سيد نعمت الله جزايري، قصص الانبياء، مترجم يوسف عزيزي. (تهران، انتشارات هاد، چاپ 6، 1379) ص 211.,2. ‌سيد محمد حسين فضل الله، تفسير من وحي القرآن، (بيروت، دارالملاك، چاپ دوم) ج 5، ص 77.,3. محمد باقرصدر، حيوة القلوب، تاريخ پيامبران، (قم، انتشارات سوره، چاپ اول، 1375) ج 1، ص 363.,</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر الهی , حضرت ابراهیم علیه السلام (خلیل الله، پیامبر اولوالعزم منادی توحید، از اعلام مصرح قرآن، پدر اسماعیل و اسحاق و نیای پیامبر اسلام)</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>