
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چرا حضرت خضر آن جوان را کشت در حالی که مرتکب معصیتی نشده بود و اگر گفته شود علم داشت، قصاص قبل از جنایت است که حضرت امیر ـ علیه السلام ـ با این که علم به جنایت ابن ملجم داشت و به او فرمود: تو مرا می کشی، ولی با این حال قصاص قبل از جنایت نکرد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>عصمت پیامبران</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نظام حاکم بر هستی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پیامبر شناسی در قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نظام تکوینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نظام تشریعی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حضرت خِضر(ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1]. انبياء/69.&lt;br /&gt;[2]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، بيروت، موسسه الوفا، 1404ه‍ ق، ج 5، ص 140؛ مطهري، مرتضي، مجموعة آثار، تهران، صدرا، چاپ نهم، 1378، ص 405 و 406.&lt;br /&gt;[3]. كهف/74.&lt;br /&gt;[4]. مرتد فطري در مقابل مرتد ملي است، اولي موقعي اطلاق مي شود كه پدر و مادر يا يكي از آن ها مؤمن بوده اند ولي اين فرد بعدها از ايمان خارج مي شود. و دومي زماني اطلاق مي شود كه پدر و مادر آن فرد كافر بوده اند و او بعدها ايمان مي آورد ولي از ايمان خارج مي‌شود و به كفر رو مي‌آورد&lt;br /&gt;[5]. سبحاني، جعفر، منشور جاويد، قم، مؤسسة امام صادق ـ عليه السلام- ،  ج 12، ص 235؛ صادقي، محمد، الفرقان في تفسير القرآن بالقرآن والسند، تهران، انتشارات فرهنگ اسلامي، چاپ دوم، 1365 ش، ج 15 و 16، ص 167؛ مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلامية، چاپ ششم، 1368، ج12، ص507 و 508.&lt;br /&gt;[6]. كهف/82.&lt;br /&gt;[7]. مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ ششم، 1368، ج 12، ص 507 و 508.&lt;br /&gt;[8]. طباطبايي، محمد حسين، تفسير الميزان في القرآن، بيروت، دارالمطبوعات اعلي، چاپ اول، ج 13،  ذيل آية 82. و نيز فخر رازي، تفسير كبير، ذيل اين آيه تقريباً همين دو نظريه را مطرح مي كند. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. تفسر اثني عشري، حسين حسيني شاه عبدالعظيمي، تهران، ميقات، اول، 1363ه‍ ش، ج8، ص94.,2. تفسير آسان، محمد جواد نجفي، تهران، اسلاميه، اول، 1363ه‍ ش، ج10، ص367.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>.پیامبر, حضرت خضر علیه السلام</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
