
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>با آن‌که مقام پیامبر خاتم ـ صلّی الله علیه و آله ـ از جمیع جهات برتر و بالاتر است چرا خداوند متعال به هنگام نزول وحی و آیات قرآنی، آن حضرت را همچون موسی ـ علیه السلام ـ، مورد خطاب مستقیم قرار نداده و جبرئیل را مأمور ابلاغ فرموده است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>رابطه وحی و رسالت پیامبر (ص)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>وحی بر پیامبر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دریافت بی واسطه وحی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>وحی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پی نوشت ها:&lt;br /&gt;[1] . طباطبائي، سيد محمّد حسين، قرآن در اسلام، قم، دفتر انتشارات اسلامي، چاپ هشتم، 1375، ص 85.&lt;br /&gt;[2] . مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، ج 18، ص 184 و 194.&lt;br /&gt;[3] . كليني، محمد بن يعقوب، اصول كافي، ج 1، ص 176، بحارالانوار، ج 18، ص 266.&lt;br /&gt;[4] . طوسي، امالي، ص 215، بحارالانوار، ج 11، ص 64.&lt;br /&gt;[5] . شعراء / 194 – 193 .&lt;br /&gt;[6] . مزمل / 5 .&lt;br /&gt;[7] . طاهري، حبيب‌الله، درس‌هايي از علوم قرآن، تهران، چاپ اول، 1377، ج 1، ص 251ـ258.&lt;br /&gt;[8] . مكارم شيرازي، ناصر، پيام قرآن، قم، مطبوعاتي هدف، چاپ اول، 1371، ج7، ص326. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. درس‌هايي از علوم قرآن، دكتر حبيب الله طاهري، ج 1، ص 258 ـ 251.,2. پيام قرآن، آيت الله مكارم شيرازي، ج 7، ص 326.,3. قرآن در اسلام، علامه طباطبايي، ص 85.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>