
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چند نمونه از بهتان در قرآن را ذکر کنید.</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>بهتان در قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بهتان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بهتان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بهتان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بهتان به مردم</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>&lt;br /&gt;[۱]  نساء : آيه ۱۱۱ و ۱۱۲ . &lt;br /&gt;[۲]  ر. ك: ص ۱۰۹ (بهتان / فصل يكم / زشت ترين بهتان) . &lt;br /&gt;[۳]  مبدأ اين شايعه اين بود كه يكى از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله در يكى از جنگ ها از لشكر اسلام عقب افتاد و با يكى از مردان مسلمان به قافله پيوست . شمارى از مسلمانان، وى را به كار ناشايست متّهم كردند ؛ ولى خداوند متعال، در آياتى از سوره نور، آنها را به شدّت، نكوهش كرد و از دامن زدن به اين شايعه ناروا منع نمود . بيشتر مفسّران، شأن نزول اين آيات را عايشه دانسته اند كه مورد اتّهام گروهى از منافقان به سركردگى عبد اللّه بن ابى سلول قرار گرفت ؛ ولى برخى از احاديث و برخى از تفاسير، مصداق آيات ياد شده را ماريه قبطيه مى دانند كه از جانب عايشه مورد افترا قرار گرفت (ر . ك : تفسير القمّى : ج ۲ ص ۹۹ ، بحار الأنوار : ج ۲۲ ص ۱۵۴ ح ۱۰ ـ ۱۲) . &lt;br /&gt;[۴]  نور : آيه ۱۶ . &lt;br /&gt;[۵]  نور : آيه ۱۹ . &lt;br /&gt;[۶]  نساء : آيه ۲۰ . &lt;br /&gt;[۷]  ممتحنه : آيه ۱۲ .  &lt;br /&gt; </dc:description>
                
                        <dc:description>منبع : دانشنامه قرآن و حديث 16 سال انتشار : 1390 از صفحه 89 تا صفحه 101</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
