
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چرا تفکر دئیسم پایان یافته است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>الهیات طبیعی (عقلی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دئیسم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مکاتب بشری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دین‌ طبیعی‌(دئیسم)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الهیات طبیعی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>جامعه شناسی دین</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1] . براي براي مطالعة بيشتر دربارة مكتب دئيسم ر. ك: ايان باربور، علم و دين، ترجمه بهاء الدين خرمشاهي، تهران، مركز نشر دانشگاهي، 1374، ص98ـ74؛ و فردريك پلستون، تاريخ فلسفه، ترجمه امير جلال الدين اعلم، تهران، سروش علمي و فرهنگي، 1370، ج5، ص182ـ178.&lt;br /&gt;[2] . ايان باربور، همان، ص76.&lt;br /&gt;[3] . ولتر (1694 – 1778) فيلسوف، نويسنده و مورخ فرانسوي كه يكي از شخصيت هاي برجستة عصر روشنگري بود.&lt;br /&gt;[4] . ايان باربور، همان، ص76ـ77.&lt;br /&gt;[5] . مجله معرفت، ش74، چاپ موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني، قم، ص74.&lt;br /&gt;[6] . همان.&lt;br /&gt;[7] . حکيمي، محمد رضا، (و ديگران)، الحياة، تهران، دائرة الطباعة والنشر، 1360، ج1، ص40.&lt;br /&gt;[8] . کليني، محمد بن يعقوب، الكافي، بيروت، دارالتعاريف للمطبوعات، 1411، ج1، ص60.&lt;br /&gt;[9] . براي آشنايي بيشتر با پيش نيازهاي اين برهان، ر. ك: مصباح يزدي، محمد تقي، راهنماشناسي، تهران، اميركبير، 1375، ص38ـ27.&lt;br /&gt;[10] . الشفاء، ابن سينا، (الالهيات، المقالة العاشره، الفصل الثاني) قم، منشورات مكتبة آيت الله مرعشي، 1404، ص441.&lt;br /&gt; </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1ـ خسروپناه، عبدالحسين، كلام جديد، قم، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي.,2ـ صادقي، هادي، کلام جديد، قم، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي.,3ـ سياست، عبدالرسول، فرهنگ واژه&#173;ها، قم، انتشارات مؤسسه انديشه و فرهنگ ديني.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
