
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title> آیا تفسیر قرآن در زمان رسول خدا صلی الله علیه وآله نیز وجود داشت؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>تاریخ تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن در قرن اول هجری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شیوه پیامبر (ص) در تفسیر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن ائمه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر پیامبر (ص)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. جمعه / 2؛ &#171;اوست آن کسی که در میان بی‌سوادان فرستاده‌ای از خودشان برانگیخت، تا آیات او را بر آنان بخواند و پاکشان گرداند و کتاب و حکمت به ایشان بیاموزد، و آنان قطعاً پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند.&#187;&lt;br /&gt;[2]. ابن کثیر دمشقی، تفسیر القرآن العظیم، ج 5، ص 140؛ &#171;کَعَکْرِ الزِّیتِ فَإذَا قَرَّبَهُ اِلَی وَجْهِهِ سَقَطَتْ فَرْوَةُ وَجْهِهِ فِیه&#187;.&lt;br /&gt;[3]. ر. ک: محمدبن حسن طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج2، ص 6.&lt;br /&gt;[4]. همان، ص 229 ، ح 2895.&lt;br /&gt;[5]. بقره / 187؛ &#171;تا رشتة سفید بامداد، از رشتة سیاه بر شما نمودار شود.&#187;&lt;br /&gt;[6]. محمدمشهدی قمی، تفسیر کنزالدقائق و بحرالغرائب، ج2، ص 254.&lt;br /&gt;[7]. ر ک: محمد هادی معرفت، التفسیر و المفسرون، ج1، ص271 ، به نقل از اسد الغابة، حلیة الاولیاء و غیر آن‌ها؛ محمد ابن جریرطبری، جامع البیان، ج1، ص 27و28، به نقل از ابوعبد الرحمن سلمی.&lt;br /&gt;[8]. ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج 1، باب اختلاف الحدیث، ص 64؛ &#171;این طور نبود که هر کدام از هم صحبت‌های رسول خدا9 چیزی از او بپرسد، کلام آن حضرت را بفهمد. کسانی بودند که از او می‌پرسیدند و در مقام فهم مقصود نبودند، تا آن‌جا که دوست داشتند یک عرب بیابانی و رهگذری بیاید و چیزی از رسول خدا9 بپرسد و آن‌ها بشوند؛ ولی من هر روز برای ورود بر رسول خدا9 نوبتی داشتم و هر شب نوبتی، که در این دو نوبت، با آن حضرت خلوت می‌کردم و از هر موضوعی که آن حضرت میل داشت، صحبت می‌کردم و همة اصحاب رسول خدا9 می‌دانند که با احدی از مردم جز من چنین کاری نمی‌کرد ... .&#187;&lt;br /&gt;[9]. ر. ک: محمد حسین ذهبی، التفسیر و المفسرون، ج 1، ص 67، به نقل از سعید بن جبير از ابن عباس.&lt;br /&gt;[10]. ر. ک: ابن اثیر، اسدالغابة، ج 2، ص 300.&lt;br /&gt;[11]برگرفته از کتاب تفسير فريقين، عبدالکريم بهجت پور. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
