
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چگونه است که رسول گرامی اسلام(ص) در آیه مودت، مأمور شد تا از مردم، پاداش بخواهد و دوستی خاندانش را طلب کند؟ نزدیکان پیامبر خدا(ص) چه کسانی هستند و چه ویژگی هایی دارند؟ و چرا دوستی آنان، می تواند مزد رسالت باشد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>آیه مودت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مودت قربی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پاداش رسالت پیامبر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پاداش رسالت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>المودة فی القربی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه مودت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اهل بیت(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حب اهل بیت(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>&lt;br /&gt;[۱] . شورا: آیه ۲۳.&lt;br /&gt;[۲] . سبأ: آیه ۴۷.&lt;br /&gt;[۳] . فرقان: آیه ۵۷.&lt;br /&gt;[۴] . المیزان فی تفسیر القرآن: ج ۱۸ ص۴۳.&lt;br /&gt;[۵] . الإقبال: ج۱ ص۵۰۶.&lt;br /&gt;[۶] . تفسیر الثعلبی: ج۸ ص۳۱۰. این روایت، به وسیله طَبرِسی در مجمع البیان (ج ۹ ص۴۳)، ابن ابی حاتم در تفسیر ابن أبی حاتم (ج ۱۰ ص۳۲۷۶ ـ ۳۲۷۷)، زمخشری در الکشّاف (ج ۴ ص۲۱۹ ـ ۲۲۰)، سیوطی در الدرّ المنثور (ج ۶ ص۷)، حاکم حسکانی در شواهد التنزیل (ج ۲ ص۱۸۹)، هیثمی در مجمع الزوائد (ج ۷ ص۱۰۳) و طبرانی در المعجم الکبیر (ج ۳ ص۴۷) نیز گزارش شده است.&lt;br /&gt;[۷] . تفسیر الثعلبی: ج۸ ص۳۱۰ ـ ۳۱۱.&lt;br /&gt;[۸] . تفسیر الثعلبی: ج۸ ص۳۱۱، تفسیر الطبری: ج۲۵ ص۳۳.&lt;br /&gt;[۹] . الکشّاف: ج۴ ص۲۲۰ ـ ۲۲۱، تفسیر الثعلبی: ج۸ ص۳۱۴. &lt;br /&gt; </dc:description>
                
                        <dc:description>منبع : کرائم قرآن در فضائل اهل بیت(ع) پدیدآورنده : محمّد محمّدی ری شهری زمان انتشار : 1394 صفحه 391 ـ 396</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>