
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>ديندار کيست؟ و آيا اين سخن صحيح است که &#171;ديندار کسي است که خود را در برابر هيچ کس و هيچ سختي و هيچ عقيده&#173; اي قرباني نمي&#173;کند&#187;؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>کلام جدید</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حقانیت دین اسلام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مؤمن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دینداری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اوصاف دیندار</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>چیستی دین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حقانیت اسلام</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1] . روزنامه اخبار اقتصادي، 12/10/79، ص 3.&lt;br /&gt;[2] . آل عمران/19.&lt;br /&gt;[3] . آل عمران/85؛ بقره/131ـ133؛ و ر.ك: طباطبائي، محمدحسين، الميزان، بيروت، موسسة الاعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1417ق، ج3، ص138 تا 142.&lt;br /&gt;[4] . محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحكمة، قم، دفتر تبليغات اسلامي، چاپ چهارم، 1372، ص527ـ528.&lt;br /&gt;[5] . الميزان، همان، ج3، ص138ـ139.&lt;br /&gt;[6] . حشر/7؛ آل عمران/31ـ32 و 132؛ نساء/59؛ مائده/92؛ انفال/1 و 20 و 46؛ نور/54 و 56؛ محمد/33؛ مجادله/13؛ تغابن/12؛ آل عمران/50؛ شعراء/108 و 110 و 126 و 131؛ زخرف/63 و صدها آيه ديگر.&lt;br /&gt;[7] . بقره/21؛ نساء/36؛ مائده/72 و 117؛ اعراف/59 و 65 و 73 و 85؛ نحل/36؛ حج/77؛ مؤمنون/23ـ32؛ نمل/45؛ عنكبوت/16 و 36؛ نجم/62؛ نوح/3؛ انبياء/25 و 92 و صدها آيه ديگر.&lt;br /&gt;[8] . يونس/32. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1ـ پترسون، مايکل و جمعي از نويسندگان، عقل و اعتقاد ديني، ترجمه سلطاني و نراقي، تهران، انتشارات طرح نو، چاپ سوم، 1379.,2ـ صادقي، هادي، درآمدي بر کلام جديد، قم، دفتر نشر طه، 1381.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
