
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title> چرا ما باید به خاطر اشتباه حضرت حضرت آدم (ع)، در روی این زمین که امکان گرفتار شدن به گناه هست، مجازات شویم؟ </dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>فلسفه خلقت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فلسفه خلقت انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اخراج حضرت آدم (ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>خلق آدم (ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علم کلام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حضرت آدم(ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پی نوشتها:&lt;br /&gt;[1] . طه، 121.&lt;br /&gt;[2] . تکلیف مولوی؛ تکلیفی است که مخالفت با آن باعث استحقاق تنبیه و عقوبت و عذاب می شود، برخلاف تکلیف و امر ارشادی که مخالفت با آن استحقاق تنبیه و عقوبت و عذاب را به دنبال ندارد و صرفا ارشاد و راهنمایی به امری است .&lt;br /&gt;[3] . طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمّۀ تفسیر المیزان، ج 1، ص 219.&lt;br /&gt;[4] . همان، ص 201.&lt;br /&gt;[5] . حضرت علی (ع) می فرمایند: خداوند ملائکه را با عقل و بدون شهوت آفرید و حیوانات را با شهوت و بدون عقل آفرید، ولی انسان را با عقل و شهوت آفرید که اگر گوش به فرمان عقل کند، از ملائک بالاتر و اگر شهوت غلبه یابد از حیوانات پست تر می شود. صدوق، علل الشرائع، ص 15، باب 6.&lt;br /&gt;[6] . در روایت آمده است: نافرمانى او در بهشت بوده، نه در زمين، و تازه آن نافرمانى هم به مقتضاى تقدير الاهى بود.&lt;br /&gt;[7] . طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمۀ تفسیر المیزان، ج 1، ص 196.&lt;br /&gt;[8] . همان، ج 1، ص 225.&lt;br /&gt;[9] . بقره، 30.&lt;br /&gt;  </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
