
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا می‌توان فرض کرد که وجود معلول غیر از خود معلول باشد و کار علت، ارتباط برقرار کردن بین آن دو باشد؟ چرا؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>جوهر و عرض</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>صور نوعی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>جاعل</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مادیت صور نوعی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تجرد صور نوعی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>جاعل و مجعول</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>خالق و مخلوق</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه طباطبایی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>صورت نوعی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نظام علی و معلولی</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>1]. ر. ک: صدر المتألهین، الحکمة المتعالیة فى الاسفار العقلیة الاربعة، ج 1، ص 397 – 398، بیروت، دار احیاء التراث، چاپ سوم، 1981م.&lt;br /&gt;[2]. البته این‌که می‌گوییم؛ ماهیت در جانب عدم به غیر خود احتیاج دارد نوعى مجاز گویى است. حقیقت سخن این است که ارتفاع غیر که ماهیت در وجود خود بدان محتاج است جدای از ارتفاع وجود ماهیت نیست؛ چون وجود ماهیت متوقف بر وجود آن است. و بدیهى است که این‏ توقف (توقف عدم معلول بر عدم علت) در حقیقت بر وجود غیر است؛ زیرا معدوم شیئیتى ندارد.&lt;br /&gt;[3]. ر. ک: دهقانى، محسن، فروغ حکمت(ترجمه و شرح نهایة الحکمة علامه سید محمد حسین طباطبائى)، ج 2، ص 126 تا 128، قم، مؤسسه بوستان کتاب، چاپ اول، 1388ش. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، &#171;بدایة الحکمة&#187;، &#171;نهایة الحکمة&#187; و &#171;اصول فلسفه و روش رئالیسم&#187;) , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
