
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>بهشت حضرت آدم ‏علیه السلام کدام بهشت بوده است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>نبوت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بهشت آدم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حضرت آدم(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بهشت نخستین آدم</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] أقرب الموارد، ج 1، ص 144، نشر كتابخانه آيت اللَّه مرعشى(ره)، قم، 1403 (ه ق).,[2] خليل فراهيدى، العين، ج 6، ص 22، نشر مؤسسة الهجرة، 1409 (ه ق).,[3] &#171;وَ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَ هُوَ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَنْ تَبيدَ هذِهِ أَبَدًا&#187;؛ و وارد باغش شد و در حالى كه به خويشتن ستمكار بود با كمال غرور گفت: گمان ندارم هرگز اين باغ من نابود شود. سوره كهف، (18) آيه 35.,[4] &#171;وَ قُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلا مِنْهَا رَغَداً حَيٌثُ شِئْتُمُا وَ لا تَقْرَبَا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمينَ&#187;؛ سوره بقره، (2) آيه 35.,[5] &#171;وَ فيهَا مَا تَشْتَهيهِ الانْفُسُ وَ تَلَذّ الاعْيُنُ&#187;؛ و در آنجا هر چه دل‏ها بخواهد و چشمها ببيند وجود دارد. سوره زخرف، (43) آيه 71.,[6] &#171;وَ لا تَقْرَبَا هذِهِ الشَّجَرَةُ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمينَ&#187;؛ سوره بقره، (2) آيه 35.,[7] علامه طباطبايى، الميزان، ج 8، ص 30، نشر جامعه مدرسين قم، 1402 (ه ق) و تفسير ابن كثير، ابن كثير، ج 2، ص 571، نشر المعرفة، بيروت، و فتح القدير، شوكانى، ج 3، ص 131، نشر عالم الكتب.,[8] &#171;وَ أَنْتُمْ فيهَا خَالِدُونَ&#187;؛ سوره زخرف، (43) آيه 71.,[9] علامه طباطبايى، تفسير الميزان، ج 14، ص 219، نشر اسماعيليان، قم، 1412 (ه ق).,[10] همان.,[11] تفسير گازر، ج 3، ص 155، نشر دانشگاه تهران، 1337 (هش)، و بحارالانوار علامه محمد باقر مجلسى، ج 11، ص 162، مؤسسة الوفاء بيروت، 1403 (ه ق).,[12] تفسير اثنى عشرى، ج 4، ص 28، نشر ميقات تهران 1363 (ه ش)، و تفسير أطيب البيان، ج 5، ص 288، انتشارات اسلام تهران، 1366 (ه ش).,[13] همان تفسير، هر چند معنى هبوط اعم از فرد مادى و معنوى است ولى در اين جا بيشتر جنبه معنوى آن مهم است كه از جايگاهى مانند بهشت به دنيايى با اين همه مشكلات، و از جايگاه مؤمنين، به دنيايى كه همه نوع بلا و معصيت و ظلم و فساد را دارد بيايد، اين نوعى سقوط به حساب مى‏آيد.,[14] تفسير أطيب البيان، و اثنى عشرى با همان آدرس.</dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>حضرت آدم علیه السلام, -</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
