چرا نام ائمه ی معصومین (علیهم السلام) به طور صریح در قرآن نیامده است؟ ذکر نام ها در قران عدم ذکر ائمه در قرآن ائمه (ع) در قرآن اصطلاحنامه علوم قرآنی علم کلام Persian پی نوشتها:<br />[1] ابن البطريق، العمدة، ص 121 و 133؛ سيد هاشم بحرانى، غاية المرام، ص 320، علامه امينى، الغدير، ج 2، ص 278.<br />[2] اين حديث متواتر است و در كتب شيعه و سنى آمده است .در كتاب "الغدير" ناقلان اين حديث طبقه به طبقه ازقرن اول تا قرن چهاردهم ذكر شده‌اند كه در راس آنها بيش از 60 تن از طبقه اصحاب پيامبر هستند كه در كتب اهل سنت راوى اين حديث بودند و نام آنها در آن كتب ثبت شده است. و همچنين در كتاب عبقات ميرحامد حسين، تواتر حديث غدير ثابت شده است. ر.ك: الغدير، ج 1، ص 14 - 114؛ ابن المغازلى، مناقب، ص 25 - 26؛ مطهرى، مرتضى، امامت و رهبرى، ص 72 - 73.<br />[3] العمدة، ص 173 – 175؛ احمدبن حنبل، مسند احمد، ج 3، ص 32؛ الغدير، ج 1، ص 51 ؛ ج 3، ص 197 - 201.<br />[4] در مورد تواتر احاديث مربوط به امامت حضرت على (ع) دركتاب الغدير و كتاب عبقات كوشش هاى بسيارى صورت گرفته است .فاضل قوشجى نيز - از اهل سنت - در مورد بعضى روايات تواترشان را رد نمى‌نمايد. ر.ك: شرح قوشجى بر تجريد الاعتقاد، خواجه ی طوسى.<br />[5] محمدبن حسن حرّ عاملى، اثبات الهداة، ج 3، ص 123 ؛ سليمان بن ابراهيم قندوزى، ينابيع المودة، ص 494؛ غاية المرام، ص 267، ج 10، به نقل از مصباح يزدى، آموزش عقايد، ج 2، ص 185.<br />[6] « و ما ينطق عن الهوى ان هو الا وحى يوحى»، نجم، 3، 4.<br />[7] ر.ك: به كتب تفسير، ذيل آيه ی مورد بحث، مانند فخرالدين رازى، التفسير الكبير، ج 12، ص 25؛ تفسير نمونه، ج 4، ص 421 – 430؛ جلال الدين سيوطى، درالمنثور، ج 2، ص 393؛ همچنين كتب روايى اهل سنت اين جريان را نقل كرده‌اند مانند: ذخاير العقبى، محّب الدين طبرى، ص 88؛ نيز جلال الدين سيوطى، لباب النقول، ص 90؛ علاء الدين على المتقى، كنزالعمال، ج 6، ص 391 و بسيارى كتب ديگر كه به برخى از آنها در تفسير نمونه، ج 4، ص 425 اشاره شده است.<br />[8] تحليل از كتاب امامت و رهبرى، اثر استاد مطهرى، ‌ص 38 بر گرفته شده است.<br />[9] "انما" به گفته ی نحويون دلالت بر حصر دارد ر.ك: مختصر المعانى.<br />[10] كلينى، كافى، كتاب الحجة، باب ما نص الله و رسوله على الائمة واحداً فواحداً، ج 1.<br />[11] متن روايت چنين است: عن ابى بصير قال: سالت اباعبدالله (ع) ‌عن قوله الله عزوجل "اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم"، فقال (ع) نزلت فى على بن ابى طالب و الحسن و الحسين فقلت له: انّ الناس يقولون: فما له لم يسم عليا و اهل بيته فى كتاب الله عزوجل ؟ قال (ع) قولوا لهم: ان رسول الله نزلت عليه الصلاة و لم يسم الله لهم ثلاثاً و اربعا، حتى كان رسول الله هو الذى فسر لهم ذلك .و نزلت عليه الزكاة و لم يسم لهم من كل اربعين درهماً، حتى كان رسول الله هو الذى فسر لهم ذلك .و نزل الحج فلم يقل لهم طوفوا اسبوعاً حتى كان رسول الله هو الذى فسر لهم ذلك.<br />[12] اين نكته را استاد هادوى تهرانى در جلسه درس "مبانى كلامى اجتهاد" ايراد فرمودند، كه در ج 2 كتاب مبانى كلامى اجتهاد به چاپ خواهد رسيد.<br />[13] همان.<br />[14] امامت و رهبرى، ص 109 - 110، چاپ 27، انتشارات صدرا، تهران، 1381.<br />[15] احزاب،33 :" انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيراً: همانا خداوند اراده كرده است كه پليدى را از شما اهل بيت دور نمايد و شما را به پاكى خاصى مطهر گرداند" آيه ی فوق درضمن آياتى كه مربوط به نساء النبى است گنجانده شده است.<br />[16] مائده، 67 : "ياايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك فان لم تفعل فما بلغت رسالته: اى پيامبر آنچه را كه از پروردگارت به تو نازل شده بيان كن و گرنه رسالت او را انجام ندادى" اين آيه در لابلاى آيات مربوط به احكام مربوط به مردار و گوشت هاى حرام آمده است.<br />[17] مائده، 55 : "انما وليكم الله..."كه ذيل آيات مربوط به عدم دوستى يهود و نصارى آمده است.<br />[18] اين نكته نيز از دروس "مبانى كلامى اجتهاد" استاد هادوى تهرانى، استفاده شده است که در ج 2 كتاب طبع خواهد گرديد.<br /> text question and answer