راه هاى رسیدن به بالاترین مراتب خداشناسى چیست؟ کمال مطلق گرایش به مقام انسان کامل کمال مطلق کمال نا محدود تعلیم سیر و سلوک خداشناسی(الهیات بالمعنی الاخص) Persian <br />[۱] غرر الحكم : ح ۳۰۸۳ .<br />[۲] البداية والنهاية : ج ۱ ص ۶۴ ؛ غرر الحكم : ح ۵۱۶۲ .<br />[۳] غرر الحكم : ح۵۱۷۱ .<br />[۴] غرر الحكم : ح ۵۱۶۹ .<br />[۵] مصباح المتهجّد : ص ۳۶۱ ، الإقبال : ج ۳ ص ۳۳۷ ، المصباح للكفعمي : ص ۷۴۴ ، بحار الأنوار : ج ۹۰ ص ۶۲ ح ۳ .<br />[۶] نهج البلاغة : خطبه ۲۲۲ .<br />[۷] غرر الحكم : ح ۵۱۴۴ .<br />[۸] غرر الحكم : ح ۹۸۳۲ .<br />[۹] الكافي : ج ۲ ص ۵۰۰ ح ۳ عن داوود بن سرحان عن الإمام الصادق عليه السلام ، الزهد ، للحسين بن سعيد: ص۵۵ ح ۱۴۸ عن عبدالرحمن بن الحجّاج عن الإمام الصادق عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله ، بحار الأنوار : ج ۹۳ ص ۱۶۰ ح ۳۹ .<br />[۱۰] غرر الحكم : ح ۵۴۱ ، عيون الحكم والمواعظ : ص ۴۰ ح ۸۸۶ .<br />[۱۱] احزاب : آيه ۴۱ .<br />[۱۲] نساء : آيه ۱۰۳ .<br />[۱۳] آل عمران : آيه ۱۹۱ .<br />[۱۴] الكافى : ج ۲ ص ۴۹۸ ح ۱ ، عدة الداعي : ص ۲۳۳ كلاهما عن ابن القدّاح .<br />[۱۵] احزاب : آيه ۴۱ ـ ۴۳ .<br />[۱۶] متن حديث ، از امام صادق عليه السلام بدين شرح است : «وكانَ أبى كَثير الذِّكرِ لَقَد كُنتُ أمشى مَعَهُ وإنَّهُ لَيَذكُرُ اللّهَ وآكُلُ مَعَهُ الطَّعامَ وإنَّهُ لَيَذكُرُ اللّهَ ولَقَد كانَ يُحَدِّثُ القَومَ وما يَشغَلُهُ ذلِكَ عَن ذِكرِ اللّهِ وكُنتُ أرى لِسانَهُ لازِقا بِحَنَكِهِ يَقولُ : لا إلهَ إلاَّ اللّهُ؛ پدرم بسيار ذكرْ گو بود . در كنارش راه مى رفتم و او ياد خدا مى كرد ، با او سر سفره مى نشستم و او ياد خدا مى كرد ، با مردم سخن مى گفت ، ولى اين كار ، وى را از ياد خدا باز نمى داشت و [همواره] مى ديدم كه زبانش بركامش مى خورد و مى گويد : لا اله إلاّ اللّه » (الكافى: ج ۲ ص ۴۹۸) .<br />[۱۷] ده رساله ، فيض كاشانى ، به اهتمام: رسول جعفريان ، چاپ نشاط ، ۱۳۷۱ .<br />[۱۸] طه : آيه ۱۴ .<br />[۱۹] ر . ك : ص ۴۰۷ ح ۳۶۴۷ .<br />[۲۰] ر . ك : ص ۴۰۹ ح ۳۶۴۹ .<br />[۲۱] الكافى : ج ۲ ص ۱۴۵ ح ۸ ، معاني الأخبار : ص ۱۹۳ ح ۳ كلاهما عن الحسن البزّاز ، بحار الأنوار : ج ۷۵ ص ۳۴ ح ۲۹ .<br />[۲۲] الخصال : ص ۱۵۶ ح ۱۹۶ ، عيون أخبار الرضا : ج ۱ ص ۲۵۸ ح ۱۳ كلاهما عن الحارث بن الدلهاث عن أبيه ، كشف الغمّة : ج ۳ ص ۸۳ ، بحار الأنوار : ج ۹۶ ص ۱۲ ح ۱۷ .<br />[۲۳] دعائم الإسلام : ج ۱ ص ۲۴۷ ، مشكاة الأنوار : ص ۹۶ ح ۲۱۲ عن الإمام الصادق عليه السلام ، بحار الأنوار : ج ۹۶ ص ۲۹ ح ۵۷ .<br />[۲۴] فى المصدر : «إليك» ، وهو تصحيف .<br />[۲۵] الكافي : ج ۳ ص ۵۰۰ ح ۱۳ ، معانى الأخبار : ص ۱۵۳ ح ۱ ، أعلام الدين : ص ۱۲۶ كلّها عن المفضّل بن عمر ، بحار الأنوار : ج ۹۶ ص ۳۹ ح ۱۰ .<br />[۲۶] مجمع البحرين : ج ۱ ص ۴۴۷ .<br />[۲۷] إحياء العلوم الدين : ج ۲ ص ۱۳۴ ، المغنى عن حمل الأسفار : ج ۱ ص ۴۳۵ ح ۱۶۵۲ .<br />[۲۸] الفردوس : ج ۱ ص ۲۹۰ ح ۱۱۳۸ عن أبي هريرة ، نيز ، ر . ك : المعجم الأوسط : ج ۵ ص ۲۲۹ ح ۵۱۶۵ و تنبيه الخواطر : ج ۲ ص ۲۲۹ و الدعوات : ص ۷۷ ح ۱۸۷ .<br />[۲۹] تاريخ دمشق : ج ۱۹ ص ۴۴۷ ح ۴۵۴۶ ، كنزالعمّال : ج ۱۵ ص ۸۷۵ ح ۴۳۴۷۹ ؛ مكارم الأخلاق : ج ۱ ص ۳۲۰ ح ۱۰۲۴ ، بحار الأنوار : ج ۶۶ ص ۳۳۱ ح ۷ .<br />[۳۰] ر . ك : ص ۴۱۱ ح ۳۶۵۱ .<br />[۳۱] مكارم الأخلاق : ج ۲ ص ۳۷۰ ح ۲۶۶۱ ، أعلام الدين : ص ۱۹۵ ، بحار الأنوار : ج ۷۷ ص ۸۲ ح ۳ .<br />[۳۲] غرر الحكم : ح ۶۲۱۱ .<br />[۳۳] ر . ك : عيون أخبار الرضا : ج ۲ ص ۶۹ ح ۳۲۱ .<br />[۳۴] ر . ك : مسند زيد : ص ۳۸۴ .<br />[۳۵] تهذيب الأحكام : ج ۶ ص ۱۰۰ ح ۱۷۷ ، كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ۲ ص ۶۱۶ ح ۳۲۱۳ كلاهما عن موسى بن عبداللّه النخعيّ ، عيون أخبار الرضا : ج ۲ ص ۲۷۷ ح ۱ ، المزار الكبير : ص ۵۳۳ كلاهما عن موسى بن عمران النخعي ، بحار الأنوار : ج ۱۰۲ ص ۱۳۲ ح ۴ .<br />[۳۶] تغابن : آيه ۸ .<br />[۳۷] الكافى : ج ۱ ص ۱۹۴ ح ۱ ، تفسير القمّي : ج ۲ ص ۳۷۱ ، مختصر بصائر الدرجات : ص ۹۶ ، تأويل الآيات : ج ۲ ص ۶۹۶ ح ۲ ، بحار الأنوار : ج ۲۳ ص ۳۰۸ ح ۵ .<br />[۳۸] خلافت و ولايت ، محمدتقى شريعتى : ص ۳۸۰ .<br />[۳۹] الميزان فى تفسير القرآن : ج ۱ ص ۲۷۲ . نيز ، ر . ك : ترجمه تفسير الميزان : ج ۱ ص ۳۷۵ .<br />[۴۰] براى توضيح بيشتر ، ر . ك: رهبرى در اسلام : ص ۲۳ (رهبرى باطنى).<br />[۴۱] أمالى ، مفيد : ص ۱۱۵ ح ۸ ، بحار الأنوار : ج ۲۷ ص ۱۹۲ ح ۴۹ .<br />[۴۲] ر . ك : ص ۴۴۳ .<br />[۴۳] ر . ك : ص ۴۲۳ ح ۳۶۷۱ .<br />[۴۴] ر . ك : ص ۵۹ (اهل بيت) و ۴۱۹ (ولايت اهل بيت) .<br />[۴۵] ر . ك : ص ۴۲۸ ح ۳۶۸۲ .<br />[۴۶] ر . ك : ص ۲۸ ح ۳۳۳۷ .<br />[۴۷] پيامبر خدا مى فرمايد : «الدعاء مُخّ العبادة» (سنن الترمذي : ج ۵ ص ۴۵۶ ح ۳۳۷۱ ، كنزالعمّال : ج ۲ ص ۶۲ ح ۳۱۱۴ ؛ الدعوات : ص ۱۸ ح ۸ ، بحار الأنوار : ج ۹۳ ص ۳۰۰) .<br />[۴۸] بقره : آيه ۱۸۶ .<br />[۴۹] الكافي : ج ۲ ص ۴۶۶ ح ۱ ، عدّة الداعي : ص ۳۳ كلاهما عن زراره ، بحار الأنوار : ج ۹۳ ص ۲۹۹ .<br />[۵۰] الكافى : ج۲ ص۴۶۸ ح۸ ، عدّة الداعي: ص۳۳ كلاهما عن ابن القدّاح، بحار الأنوار: ج۹۳ ص۳۰۴ ح۳۹ .<br />[۵۱] كنزالفوائد : ج ۱ ص ۳۳۰ عن أيوب بن نوح ، معدن الجواهر : ص ۵۹ ، بحار الأنوار : ج ۷۸ ص ۳۵۶ .<br />[۵۲] ر . ك : ميزان الحكمة : باب ۱۱۹۷ (شرايط استجابت دعا) .<br />[۵۳] ر . ك : ج ۵ ص ۱۶۱ ح ۴۰۲۵ .<br />[۵۴] ر . ك : ج ۵ ص ۲۰۷ ح ۴۰۷۲ .<br />[۵۵] نهج البلاغة : خطبه ۲۲۰ ، بحار الأنوار : ج ۶۹ ص ۳۱۶ ح ۳۴ .<br />[۵۶] «چرا چيزى مى گوييد كه نمى كنيد ؟!» <br /> منبع : دانش نامه عقايد اسلامي 4 سال انتشار : 1385 از صفحه 431 تا صفحه 440 text question and answer