
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>دیدگاه شیعه و سنی در مورد علم غیب چگونه است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>علم غیب</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>توحید و شرک</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علم غیب</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. المهند على المفند، ص 25.&lt;br /&gt;[2]. سوره يونس، آيه 20.&lt;br /&gt;[3]. سوره جن، آيات 27-26.&lt;br /&gt;[4]. سوره آل عمران، آيه 179.&lt;br /&gt;[5]. سوره يوسف، آيه 102.&lt;br /&gt;[6]. سوره انعام، آيه 50.&lt;br /&gt;[7]. سوره آل عمران، آيه 49.&lt;br /&gt;[8]. سوره يوسف، آيه 41.&lt;br /&gt;[9]. سوره كهف، آيات 82-80.&lt;br /&gt;[10]. أوائل المقالات، ص 77.&lt;br /&gt;[11]. همان.&lt;br /&gt;[12]. تفسير مجمع البيان، ج 5 ـ 6، ص 205، سوره هود، ذيل آيه 123.&lt;br /&gt;[13]. در خطبه 128 نهج البلاغه آمده است: &#171;هنگامى كه على عليه‏ السلام از پاره‏ اى از حوادث آينده خبرى مى‏داد، يكى از ياران عرض كرد: اى امير مؤمنان از غيب سخن مى‏ گويى؟ امام خنديد و به آن مرد كه از طايفه بنى كلب بود فرمود: يا أخا كلب ليس هو بعلم غيب و انما هو تعلم من ذي علم، و انما علم الغيب علم الساعة و ما عدده اللّه‏ سبحانه بقوله ان اللّه‏ عنده علم الساعة و ينزل الغيث و يعلم ما فى الأرحام و ما تدري نفس ماذا تكسب غداً. فيعلم اللّه‏ سبحانه ما فى الأرحام، من ذكر و انثى و قبيح أو جميل، و سخى أو بخيل و شقى أو سعيد و من يكون فى النار حطباً و فى الجنان للنبيين مرافقاً، فهذا علم الغيب الذى لا يعلم أحد الاّ اللّه‏، و ما سوى ذلك فعلم علمّه اللّه‏ نبيّه فعلّمينه و دعا لى بأن يعيه صدرى و تضطم عليه جوانجى؛ اى برادر كلبى اين علم غيب نيست. اين بهره ‏اى از دانش داناى به علم غيب ـ پيامبر ـ است. علم غيب تنها علم قيامت است و آنچه خداوند در اين آيه شمرده است: &#171;اِنَّ اللّه‏ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ&#187;؛ اوست كه باران نازل مى‏كند و از آنچه در رحم‏ هاست آگاه است كه پسر است يا دختر، زشت است يا زيبا، جوانمرد است يا بخيل و نيك بخت است يا سيه روز و كه هيزم آتش دوزخ است و چه كسى در بهشت همراه پيامبران است. پس اين علم غيب است كه جز خدا كسى آن را نمى‏داند، و غير از اين علمى است كه خداوند به پيامبرش آموخت و او به من ياد داد و برايم دعا نموده كه خدا آن را در سينه‏ ام جاى دهد و اعضاى پيكرم را از آن مالامال سازد.&lt;br /&gt;در اين‏باره روايات ديگرى نيز از امام صادق عليه ‏السلام نقل شده است كه در پاسخ اين پرسش كه آيا امام علم غيب مى‏داند، فرمود: &#171;ولى هرگاه بخواهد چيزى را بداند؛ خداوند او را از خزينه علم غيب خويش آگاه مى‏ كند&#187;. اصول كافى، ج 1، ص 201.&lt;br /&gt;{14}دیده ها و دریافت ها، حسین رجبی. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
