
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>قرآن مي فرمايد: نفخت فيه من روحي و مي دانيم خداوند مخلوق نيست كه روحش در انسان بگنجد، پس به نظر مي رسد روح همه موجودات زنده در زمين مثل حيوانات و... در ا ختيار ميكائيل است و اصلاً روح، خود ميكائيل است كه به انسان ها مي دهد و عزرائيل نيز آن را پس مي گيرد. آيا اين نظريه صحيح است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>نفخ روح</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>منشا روح انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>روح الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>انسان شناسی Human nature</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حلول ذات واجب در روح انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دمیدن روح الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>میکائیل</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نفخه احیاء و نشر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نفس و روح</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 29 حجر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 71 ص</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:,[1] . طباطبايي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، تهران: نشر دارالكتب الاسلاميه، 1372 ش، ج 12، ص 161 و 162.,[2] . همان، ص 162.,[3] . مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، بيروت: دارالاحياء لتراث العربي، 1403 ق، ج 56، ص 259 و 260، باب 23، ح22 و 23.,[4] . المؤمنون/ 12 ـ 16.,[5] . تفسير الميزان، نشر پشين، ج 12، ص 163.</dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. ناصر مكارم، تفسير نمونه، ج 1، ص 362، 363، ج 19، ص 337، ج 11، ص 68، نشر دارالكتب الاسلاميه، تهران1379 شمسي.,2. علامه طباطبايي، الميزان، ح 17، ص 238، تهران: نشر دارالكتب الاسلاميه، 1372 شمسي.,3. جوادي آملي، حيات حقيقي انسان در قرآن (تفسير موضوعي شماره، 15 قم: نشر اسراء 1380 شمسي., </dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
