
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title> در مورد ائمه ـ علیهم السّلام ـ آن گونه که بیان شده است بعضی از امامان دارای چند فرزند بوده که یکی از آن‌ها لیاقت امامت را پیدا می‌کرد، چگونه با توجه به این‌که ما معتقدیم که ائمه اطهار در تربیت فرزندان موفق‌ترین انسان ها بوده‌اند، بعضی از فرزندان آن‌ها به درجه امامت رسیده‌اند و بعضی نرسیده‌اند؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>امامت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ائمه اثنی عشر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نصب الهی امام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامان دوازده گانه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت عامه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نصب امام معصوم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تکامل وجودی انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تعداد امامان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامان دوازده گانه علیهم السلام</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:,[1] . ر.ك: دفتر همكاري حوزه و دانشگاه، روانشناسي رشد، انتشارات سمت، چاپ 1، 1374،‌ج1، ص181.,[2] . دفتر همكاري حوزه و دانشگاه، روانشناسي رشد، انتشارات سمت، چاپ 1 1375، ج2، ص855.,[3] . منبع 1، ص255.,[4] . سيدرضي، نهج‌البلاغه، ترجمه محمد دشتي، نشر مشرقين، آ‌ذر 79، ص523.,[5] بقره/124,[6] . (يعني مقامي است بالاتر از مقام نبوت و ما در اسلام امامت را دنباله رسالت پيامبر  ـ صلي الله عليه و آله ـ  مي‌دانيم لذا در امام عصمت را شرط مي‌دانيم),[7] . ثقة الاسلام كليني، اصول كافي،‌ ترجمه مصطفوي دفتر نشر فرهنگ اهل بيت، ج1، ص284.,[8] . همان، ص253.,[9] . همان، ص251.,[10] . محسن خرازي، بداية المعارف الالمعيه، دفتر نشر اسلامي، چ3، 1416،‌ج2، ص127.</dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. علي اصفر احمدي، محمدقتي فراهاني، روانشناسي عمومي (كارداني) پيك ابران، 1370، فصل شخصيت.,2. محمدتقي مصباح، راهنماشناسي،‌ انتشارات اميركبير چاپ اول 1375، ص330 تا350.,3. محمدرضا مظفر، مباني تفكر شيعه، ترجمه جمال موسوي، انتشارات كتاب خانه بزرگ اسلامي، ص113 تا120.          </dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
