
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title> این که تمامی دوازده امام از یک خاندان هستند چگونه توجیه می‌‌شود؟ آیا این امر به صورت جبری محقق شده یا اکتسابی است ؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>امامت موروثی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نصب الهی امام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت عامه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>انحصار ائمه در اثنی عشر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>انتخاب امام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت ائمه اثنی عشر ( ع )</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ویژگی های امام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فرایند نصب امام</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:,[1] . بقره/ 124.,[2] . مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، نشر دارالكتب الاسلامية، ج 1، ص 317.,[3] . نهج البلاغه، خطبه شقشقيه.(ترجمه دشتی)ص 46,[4] . طباطبايي، سيد محمد حسين، ترجمه تفسير الميزان، نشر دفتر انتشارات اسلامي، 1363 ش، ج 1، ص 416.,[5] . انعام/ 124.,[6] . ترجمه تفسير الميزان، همان، ص415.,[7] . حسن زاده آملي، حسن، رسالة في الامامة(ضمن هشت رساله عربي)، ص 298 و 369.</dc:description>
                
                        <dc:description>معرفی منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. علامه طباطبائي، شيعه در اسلام ص 109.,2. آية الله سيد علي بهبهانی، فروغ هدايت با ترجمه علي دوانی.,3. سيد محمد حسين تهرانی، امام شناسی.,4. فياض لاهيجی، عبدالرزاق، گوهر مراد.,5. جعفر سبحانی، پيشوائی از نظر اسلام.,6. حسن زاده آملی، رسالة فی الامامة(ضمن هشت رساله عربي) .,7. فياض لاهيجی عبدالرزاق، سرمايه ايمان، ص 105.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
