
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>اصل وصایت و امامت امری باطنی و ارتباطی است بین امام(ع) و پروردگار خویش و این مساله ارتباطی به جایگاه اجتماعی و در رأس حکومت بودن و واجب الاطاعه بودن آنها ندارد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>امامت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>جایگاه امامت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عظمت مقام امام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ویژگی های امام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اصل وصایت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>هدایت تشریعی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>هدایت تکوینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اصل امامت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت عامه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>هدایت مطلق</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1]. خليل بن احمد الفراهيدي، ترتيب كتاب العين، قم، مؤسسة النشر الاسلامي، جماعة مدرسين، 1414 هـ ق، ص55.&lt;br /&gt;[2]. ر.ك: ميثم بن علي بحراني، قواعد المرام في علم الكلام، تحقيق سيد احمد حسيني، مكتبة آية ا... مرعشي، چاپ دوم، 1406، ص 174.&lt;br /&gt;[3]. ر.ك: مجدالّدين، ابن اثير، النهاية في اللغة، ص 227؛ و ابن منصور، لسان العرب، ج 12، ص 26.&lt;br /&gt;[4]. حجر/79 و قيامت/5.&lt;br /&gt;[5]. هود/17 و احقاف/12.&lt;br /&gt;[6]. بقره/124 و فرقان/74. اسراء/71.&lt;br /&gt;[7]. توبه/12 و قصص/41.&lt;br /&gt;[8]. انبياء/73 و قصص/5 و سجده/24.&lt;br /&gt;[9] انبیاء/73&lt;br /&gt;[10]. اسراء/71.&lt;br /&gt;[11]. راغب، مفردات، ماده ام، ص24.&lt;br /&gt;[12]. مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، دار الكتب الاسلامية، چاپ هشتم، 1370، ج13، ص1455.&lt;br /&gt;[13]. همان، ج13، ص455.&lt;br /&gt;[14]. خطبه آتشين بانوي نمونه اسلام حضرت فاطمه زهرا، قم، ص26.&lt;br /&gt;[15]. صدوق، علي بن الحسين، علل الشرايع، دار البلاغة، ص194.&lt;br /&gt;[16]. حافظ سليمان القندوزي الحنفي، ينابيع المودة، قم، مكتبة بصيرتي، ص20.&lt;br /&gt;[17].المتقي الهندي، البرهان، كنز العمال في سنن الافعال و االاقوال، مؤسسة الرسالة، چاپ پنجم، 1405، ج11، ص613، روايت 32972.&lt;br /&gt;[18]. مطهري، مرتضي، امامت و رهبري، انتشارات صدرا، چاپ سوم، 1364، ص55ـ51ـ50.&lt;br /&gt;[19]. بقره/124.&lt;br /&gt;[20]. شوري/23.&lt;br /&gt;[21]. فرقان/57.&lt;br /&gt;[22] سبا/47&lt;br /&gt;[23]. در روايات عامه مي خوانيم &#171;ان تَوَلّوا علياً تجدهُ هادياً يسلك بكم الطريق&#187; اگر علي را ولي قرار دهند (يا بقول عامه دوست بدارند) مي يابند كه هم خود هدايت شده و هم مردم را به سوي راه مستقيم هدايت مي كند، كنز العمال، پيشين، ج11، ص613، روايت 32966.&lt;br /&gt;[24]. كنز العمال، پيشين، ج11، ص599، روايت 32881.&lt;br /&gt;[25]. همان، ص610، حديث 32952.&lt;br /&gt;[26]. همان، ص615، روايت 32982.&lt;br /&gt;[27]. همان، ج11، ص620، روايت 33012.&lt;br /&gt;[28]. نساء/59.&lt;br /&gt;[29]. احزاب/33.&lt;br /&gt;[30]. فخر رازي، التفسير الكبير، دار احياء التراث العربي، ج5، جزء 10، ص144.&lt;br /&gt;[31]. كنز العمال، پيشين، ج11، ص629، روايت 33065.&lt;br /&gt;[32]. همان، ص614، روايت 32973.&lt;br /&gt;[33]. صابري، عليرضا، الحكم الزاهرة، مؤسسة النشر الاسلامي، 1405 هـ ق، ج1، ص67، روايت 315.&lt;br /&gt;[34]. همان، ج1، ص68، روايت 316. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
