
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چرا خداوند مقام امامت را مخصوص ذریه حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ کرده آیا این امر نمی تواند تبعیض نژادی باشد؟ آیا تعداد امامان از اول قرار بوده که حتماً 12 تن باشند شاید افرادی که شایسته امامت بودند از این کم تر یا بیشتر بودند، آن وقت چه؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>نصب الهی امام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ذریه ابراهیم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>راه شناخت امام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نسل ابراهیم (ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت ذریه ابراهیم ( ع )</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت عامه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>انحصار ائمه در اثنی عشر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نصب امام معصوم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت ائمه اثنی عشر ( ع )</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حضرت ابراهیم(ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1]. بقره / 124.&lt;br /&gt;[2]. بقره / 124.&lt;br /&gt;[3]. جوادي آملي، عبدالله، تفسير موضوعي قرآن کريم (وحي و نبوت در قرآن)، قم، نشر اسراء، 1384ش، ج3، ص220.&lt;br /&gt;[4]. سجده / 24.&lt;br /&gt;[5]. طباطبايي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، ترجمه موسوي همداني، انتشارات اسلامي، 1380ش، ج1، ص422.&lt;br /&gt;[6]. قرائتي، محسن، تفسير نور، انتشارات در راه حق، چاپ دوم، 1376ش، ج1، ص253.&lt;br /&gt;[7]. مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، انتشارات صدرا، 1380ش، ج4، ص923. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر الهی , حضرت ابراهیم علیه السلام (خلیل الله، پیامبر اولوالعزم منادی توحید، از اعلام مصرح قرآن، پدر اسماعیل و اسحاق و نیای پیامبر اسلام)</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>