
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>شبهه: دین از معرفت دینی متمایز است و صحت عقائد دینی، دچار هیچ مشکل نمی شود.</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>معرفت دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عقاید دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اعتقاد دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ابزارهای معرفت دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دین و معرفت شناسی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نسبیت معرفت دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>معرفت‌شناسی دینی (مسایل جدید کلامی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فلسفه دین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اصطلاحنامه معرفت شناسی(اسلامی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ماهیت عقاید دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>صدق باور دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>صدق معارف دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>معرفت‌ شناسی دینی</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پی نوشتها:,[1] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، ص 96، ناشر: مركز مطالعات و پژوهش‎هاي فرهنگي حوزه علميه، چ اوّل، 1379.,[2] . محمد تقي مصباح يزدي، آموزش عقايد، ص 11، ناشر: چاپ و نشر بين الملل سازمان تبليغات اسلامي، چ پنجم، 1380.,[3] . محمد حسين زاده، مباني معرفت ديني، ص 27، ناشر: مؤسسه آموزش پژوهشي امام خميني، چاپ چهارم، 1381.,[4] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 42.,[5] . محمد حسين زاده، مباني معرفت ديني، همان، ص 27.,[6] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 98.,[7] . عبدالكريم سروش، قبض و بسط تئوريك شريعت، ص 79 و 80، انتشارات صراط، چاپ سوّم.,[8] . عبدالكريم سروش، قبض و بسط تئوريك شريعت، ص 93، انتشارات صراط، چاپ سوّم.,[9] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 40.,[10] . محمد حسين زاده، مباني معرفت ديني، ص 25.,[11] . صادق لاريجاني، معرفت ديني، ص 12، ناشر مركز ترجمه و نشر كتاب، چ اوّل، 1370.,[12] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 98.,[13] . صاحب نظريه قبض و بسط خود را رئاليست مي‎داند. منظور از رئاليسم اصالت واقعيت خارجي است و شخص رئاليست. واقعيت خارج از ذهن را قبول دارد برخلاف ايده آليست كه جهان خارج از ظرف ذهن را قبول ندارد. (مجموعه آثار، مرتضي مطهري، ج 6، ص 80 و 81).,[14] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 125.,[15] . منظور از پارادكسيكال بودن اين است كه خود، خود را نقض مي‎كند زيرا اگر مطابقت في الجمله ذهن با خارج را قبول نكند ويكسره بگويد كه ذهن با خارج مطابقت ندارد، خود اين مطلب هم مطابق با واقع و نفش الامر خود نخواهد بود و بي‎ارزش مي‎باشد پس اين مطالب خود ارزش و صدق خود را نفي خواهد كرد.,[16] . عبدالكريم سروش، قبض و بسط تئوريك شريعت، ص 178، چ سوّم.,[17] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 125. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
