چرا در علم منطق از تقسیمات کلمه، هم در اقسام مفرد و هم در اقسام مرکب بحث می‌شود؟ منبع شناسی لفظ مفرد اقسام مفرد لفظ مفرد لفظ مرکب مرکب تام مرکب ناقص محمدرضا مظفر محمد رضا مظفر اصطلاحنامه منطق Persian [1]. با قطع نظر از این‌که یکی است یا چند تا.<br />[2]. مظفر، محمد رضا، المنطق، ترجمه و اضافات: شیروانی، علی، پاورقی: غرویان، محسن و فیاضی، غلامرضا، ج 1، ص 84، قم، انتشارات دارالعلم، چاپ دوم، 1373ش.<br />[3]. «هو اللفظ المفرد الدال بمادته علی معنی مستقل فی نفسه و بهیئته علی نسبة ذالک المعنی الی فاعل لا بعینه نسبة تامة زمانیة مانند کتب، یکتب، اکتب»؛ همان، ص 87.<br />[4]. «با قید تام از خارج شدن اسم فاعل، اسم مفعول، اسم زمان و... که بر نسبت ناقص زمانی دلالت دارند از تعریف اسم جلوگیری کرده است».<br />[5]. ترجمه المنطق، ص 88.<br />[6]. «اللفظ المفرد الدال علی معنی غیر مستقل فی نفسه»؛ ترجمه المنطق، ص 88.<br />[7]. ترجمه المنطق، ص 88.<br />[8]. همان، ص 84.<br />[9]. ما یصح للمتکلم السکوت علیه.<br />[10]. ترجمه المنطق، ص 85.<br />[11]. المرکب التام الذی لا یصح ان نصفه بصدق و لا کذب.<br />[12]. ترجمه المنطق، ص 85 – 86.<br />[13]. ما لایصح السکوت علیه.<br />[14]. ترجمه المنطق، ص 84.<br />[15]. «اُکتُب» به معنای «بنویس» است و روشن است که «الف» در «اکتب» بر «بای» در «بنویس» و یا «کاف» در «اکتب» بر «نون» در «بنویس» و...، دلالت ندارند بلکه مجموع لفظ بر مجموع معنا دلالت می‌کند. text علامه مظفر , آیت الله شیخ محمد رضا (منطقى، فقیه، اصولى، ادیب، متکلم؛ شیعه اثنی‌عشرى و عراقى، صاحب تالیفات منتخب به عنوان متون درسی حوزه کتب: «المنطق»، «عقائد الامامیه»، «أصول الفقه»), 1322ق./1904م. نجف، عراق#1383ق./1964م. نجف، عراق question and answer