
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>در روایتی از امام رضا(ع) میان روایات مختلف درباره نوع میوه ممنوعه‌ بهشتی حضرت آدم و حوا جمع شده است، آیا این روایت قابل پذیرش است؟ </dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>هبوط</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>معانی الاخبار</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آدم و حوا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عیون اخبارالرضا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>صفات و زندگی پیامبران</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ابن بابویه، محمدبن علی: شیخ صدوق</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پیامبر شناسی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نبوت عامه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه طباطبایی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ابن بابویه، محمدبن علی(شیخ صدوق)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حضرت آدم(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>د. امام هشتم(حضرت امام رضا ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حوا(همسر آدم ع و از اعلام غیر مصرح قرآن)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description> [1]. شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا(ع)، محقق، مصحح، لاجوردی، مهدی، ج 1، ص  306، تهران، نشر جهان، چاپ اول، 1378ق.&lt;br /&gt;[2]. شیخ صدوق، معانی الاخبار، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ص 124، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، 1403ق.&lt;br /&gt;[3]. تفسیر و ترجمه &#171;شجره= درخت &#187; که منظور میوه آن است؛ به حسد، به نوعی تعبیری اخلاقی و عرفانی است.&lt;br /&gt;[4]. عیون أخبار الرضا(ع)، ج ‏1، ص 306.&lt;br /&gt;[5]. نجاشی، احمد بن علی، فهرست أسماء مصنفی الشیعة(رجال نجاشی)، ص 259، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ ششم، 1365ش.&lt;br /&gt;[6]. همان، ص 138.&lt;br /&gt;[7]. همان، ص 245.&lt;br /&gt;[8]. ملا محسن فیض کاشانی(ره) برخی از این روایات را در تفسیر خود آورده است؛ ر ک: فیض کاشانی، ملا محسن، الاصفی فی تفسیرالقرآن، تحقیق، درایتی، محمدحسین، نعمتی‏، محمدرضا، ج 1، ص 29، قم، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ اول، 1418ق.&lt;br /&gt;[9]. برخی با استفاده از روش‌های تجربی و علوم کشاورزی؛ توانسته‌اند با پیوند زدن درختان به هم، از یک درخت؛ چندین میوه استحصال کنند.&lt;br /&gt;[10]. رعد، 35: &#171;مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتی‏ وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ أُکُلُها دائِمٌ وَ ظِلُّها تِلْکَ عُقْبَى الَّذینَ اتَّقَوْا وَ عُقْبَى الْکافِرینَ النَّار&#187;.&lt;br /&gt;[11]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج 1، ص 144، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1417ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>امام هشتم (امام رضا), علی بن موسی (ع), ‎۱۵۳ق./771م.# # ‎۲۰۳ق./819م.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>شیخ صدوق, ابن بابویه محمد بن علی (بزرگ‌ترین محدّث و فقیه امامیه مکتب حدیثی قم، مولف &quot;من لا یحضره الفقیه&quot; از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه), -311ق./924م.قم ## ‏381 ق./992م. شهرری</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>نجاشی, احمد بن علی, 372-450 ق.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، &#171;بدایة الحکمة&#187;، &#171;نهایة الحکمة&#187; و &#171;اصول فلسفه و روش رئالیسم&#187;) , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>حضرت آدم علیه السلام, -</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>حضرت حوا علیهاالسلام, (همسر آدم علیه السلام)</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
