
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چگونه توانایی های ساحران که با زیر پا گذاشتن مقدّسات و احکام الهی به این درجه می رسند، قابل پذیرش است؟ در حالی که هیچ چیز بدون اذن الاهی ممکن نیست.</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>ساحران </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سحر و جادو </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امتحان الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امکان سحر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علم به خرق عادت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سِحر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علم سحر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>خرق افلاک ( معجزه )</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>&lt;br /&gt;[1]. انبیاء، 69، (سرانجام او را به آتش افکندند ولى ما) گفتیم: &#171;اى آتش! بر ابراهیم سرد و سالم باش!&#187;.&lt;br /&gt;[2]. صافات 103 – 105، هنگامى که هر دو تسلیم شدند و ابراهیم جبین او را بر خاک نهاد ... او را ندا دادیم که: &#171;اى ابراهیم! آن رؤیا را تحقق بخشیدى (و به مأموریت خود عمل کردى)!&#187; ما این گونه، نیکوکاران را جزا مى‏دهیم!.&lt;br /&gt;[3]. نمل، 39.&lt;br /&gt;[4]. &quot; عفریت&quot; به معناى فرد گردنکش و خبیث است، راغب اصفهانى، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق: صفوان عدنان داودى، ص 573، دارالعلم الدار الشامیة، چاپ اول، دمشق - بیروت‏، 1412 ق‏.&lt;br /&gt;[5]&lt;br /&gt;[6]. حجر، 36 – 40، گفت: &#171;پروردگارا! مرا تا روز رستاخیز مهلت ده (و زنده بگذار!)&#187; فرمود: &#171;تو از مهلت یافتگانى! (امّا نه تا روز رستاخیز، بلکه) تا روز وقت معیّنى.&#187; گفت: &#171;پروردگارا! چون مرا گمراه ساختى، من (نعمت هاى مادّى را) در زمین در نظر آنها زینت مى‏دهم، و همگى را گمراه خواهم ساخت، مگر بندگان مخلصت را&#187;.&lt;br /&gt;[7]. چون یکی از معانی سحر عبارت است از: جلب یاری شیطان از راه نزدیک شدن به او، المفردات فی غریب القرآن، ص 400.&lt;br /&gt;[8]. ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاکر باشد (و پذیرا گردد) یا ناسپاس!. انسان، 3.&lt;br /&gt;[9]. اعراف، 175، 176.&lt;br /&gt; </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
