
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا این سخن حضرت علی(ع) که &#171;مرا رها کنید و کسی دیگر غیر از من را بجویید&#187; با اعتقاد به الهی بودن منصب امامت منافات ندارد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>جایگاه امامت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ولایت حضرت علی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>خلافت امام علی (ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>احادیث امامت ائمه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>وجوب امامت در روایات</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دلایل اثبات امامت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت در سنت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>قبول منصب امامت </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه مجلسی: محمدباقربن محمدتقی مجلسی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیات امامت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیات امامت امام علی (ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>احادیث امامت امام علی(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مسایل جدید امام شناسی (مسائل جدید کلامی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> علامه مجلسی </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سید عبدالحسین شرف الدین عاملی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عبدالحسین امینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ابن ابی الحدید</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ب. امام اول(حضرت امام علی ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] سیره ابن هشام، ج 2، ص 66؛ البدایة و النهایة، ابن کثیر، ج 3، ص 139 – 140؛ کتاب الثقات، ابن حبان، ج 1، ص 89 – 90؛ سیره حلبیه، علی بن برهان الدین حلبی، ج 2، ص 3؛ حیات الصحابه، محمد یوسف کاندهلوی، ج 1، ص 69.&lt;br /&gt;[2] محمد تقی مصباح یزدی، آموزش عقاید، ج 2، ص 304 و 303 (با اندکی دخل و تصرف).&lt;br /&gt;[3] مائده، 3.&lt;br /&gt;[4] تاریخ بغداد، خطیب بغدادی، ج 8، ص 290. قابل ذکر است خطیب بغدادی حدیث فوق را با دو سند صحیح نقل کرده است.&lt;br /&gt;[5] شواهد التنزیل، حاکم حسکانی، ج 1، ص 200؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج 42، ص 233 و 234 و 237؛ مناقب خوارزمی، ص 135؛ مناقب ابن مغازلی، ص 19؛ تذکرة الخواص، سبط ابن جوزی، ص 36؛ فرائد السمطین، جوینی، ج 1، ص 72.&lt;br /&gt;[6] شواهد التنزیل، ج 1، ص 200؛ مناقب خوارزمی، ص 135؛ فرائد السمطین، ج 1، ص 72؛ محاسن التأویل، القاسمی، ج 6، ص 4 و 50.&lt;br /&gt;[7] مائده، 67.&lt;br /&gt;[8] الکافی، ج 1، ص 289، حدیث 4، الدرالمنثور، ج 2، ص 298، شواهد التنزیل، ج 1، ص 249.&lt;br /&gt;[9] مائده، 55.&lt;br /&gt;[10] شواهد التنزیل، ج 1، ص 209 و محمود زمخشری، الکشاف، ج 1، ص 649 و سیوطی، الدرالمنثور، ج 2، ص 293 و الکافی، ج 1، ص 289، حدیث 4.&lt;br /&gt;[11]   [12] نهج البلاغه، خ92.&lt;br /&gt;[13] عبدالحمید ابن ابی الحدید معتزلی، شرح نهج البلاغه، ج 7، ص 34.&lt;br /&gt;[14] شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید)، ج 1، ص 170.&lt;br /&gt;[15] علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 32، ص 38.&lt;br /&gt;[16] همان، ص 36.&lt;br /&gt;[17] لَا یُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ ص مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَا یُسَوَّى بِهِمْ مَنْ جَرَتْ نِعْمَتُهُمْ عَلَیْهِ أَبَداً هُمْ أَسَاسُ الدِّینِ وَ عِمَادُ الْیَقِینِ إِلَیْهِمْ یَفِی‏ءُ الْغَالِی وَ بِهِمْ یُلْحَقُ التَّالِی وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَایَةِ وَ فِیهِمُ الْوَصِیَّةُ وَ الْوِرَاثَةُ الآْنَ إِذْ رَجَعَ الْحَقُّ إِلَى أَهْلِهِ وَ نُقِلَ إِلَى مُنْتَقَلِهِ؛ نهج البلاغه، خطبه 2.&lt;br /&gt;[18] وَ إِنَّمَا طَلَبْتُ حَقّاً لِی وَ أَنْتُمْ تَحُولُونَ بَیْنِی وَ بَیْنَه‏؛ نهج البلاغه، خطبه 172.&lt;br /&gt;[19] همان. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>ام‍ام‌ اول‌ (امام علی), امیر المومنین ع‍ل‍ی‌ب‍ن‌ اب‍ی‌طال‍ب‌(ع‌) , ۲۳ ق‍ب‍ل‌ از ه‍ج‍رت‌ # # ۴۰ق‌./661م.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>امینی , عبدالحسین (Abdul Hosein Amini؛ مولف الغدیر؛ فقیه، اصولی، محدّث، متکلم شیعه اثنی‌عشری و ایرانی) , 1281ش./1320ق./1902م تبریز، آذربایجان#1349ش./1392ق./1970م  تهران (آرامگاه: نجف)</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>علامه شرف الدین عاملی, سید عبدالحسین (فقیه، اصولی، ادیب، محدث و مجتهد شیعی در قرن چهاردهم هجری قمری، مدافع تقریب مذاهب اسلامی، صاحب کتب: &quot;المراجعات&quot; و &quot;النص و الاجتهاد&quot; در اثبات حقانیت شیعه امامیه), 1290 ق./1873م. کاظمین، عراق#1377 ق./1958م. جبل عامل، لبنان</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>ابن ابی الحدید  , عبدالحمید بن ابی‌الحدید معتزلی (فیلسوف، ادیب، شاعر، اصولى، فقیه، شافعى، متکلم معتزلى، شارح نهج البلاغه), 586 ه‍.ق  (مدائن)#656 ه‍.ق  (بغداد)</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>علامه مجلسی, مولی محمدباقر (فقیه شیعه امامیه در دوران شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی، شیخ الاسلام عهد شاه سلیمان، از فقیهان و محدثان مشهور شیعه در قرن یازدهم هجری، نزدیک به اخباریان: اخباری معتدل، صاحب بحارالانوار: بزرگ‌ترین دائرة‌المعارف حدیث شیعه امامیه), 1037ق./1628م. # # 1110ق./1699م.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
