
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا پیامبر اسلام(ص) منصب سیاسی را به ابوبکر، منصب ولایت باطنی را به امام علی(ع) و منصب و مرجعیت دینی و علمی را به دیگر اصحاب داده است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>حدیث منزلت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اثبات امامت امام علی (ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دلایل اثبات امامت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت در سنت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>خلافت ابوبکر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مسایل جدید امام شناسی (مسائل جدید کلامی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. مانند: نصر بن مزاحم (متوفّی: 212ق‏)، وقعة صفین، محقق و مصحح: هارون، عبد السلام محمد، ص 315، مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، قم، چاپ دوم، 1404ق؛ برقی (متوفّی: 274ق یا 280ق‏)، ابو جعفر احمد بن محمد بن خالد، المحاسن، محقق و مصحح: محدث، جلال الدین،‏ ج ‏1، ص 159، دار الکتب الإسلامیة، قم، چاپ دوم، 1371ق؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ‏15، ص 262، دار الحدیث، قم، چاپ اول، ‏1429ق.&lt;br /&gt;[2]. این روایت در صحاح سته و غیر آن آمده است؛ مانند: قشیری نیشابوری(متوفّى: 261ق)، مسلم بن حجاج، المسند الصحیح المختصر بنقل العدل عن العدل إلی رسول الله(ص)(صحیح مسلم)، محقق:‌ عبدالباقی، محمد فؤاد، ج 4، ص 1870، دارالاحیاء التراث العربی، بیروت، بی‌تا؛ ترمذی (متوفّى: 279ق)، محمد بن عیسی، سنن الترمذی، تحقیق و تعلیق: شاکر، أحمد محمد، عبد الباقی، محمد فؤاد، ج 5، ص 640 و 641، شرکة مکتبة و مطبعة مصطفی البابی الحلبی، مصر، چاپ دوم، 1395ق؛ نسائی (متوفّى: 303ق)، أبو عبد الرحمن أحمد بن شعیب، السنن الکبری، محقق: شلبی، حسن عبد المنعم، ج 7، ص 307، مؤسسة الرسالة، بیروت، چاپ اول، 1421ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>