
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>طبق نظريات جديد، خداوند به معناي موجودي فوق كائنات، بلكه در بطن كائنات است، يعني سنگ، انسان، آسمان، زمين و ... همه خدا هستند، آيا چنين تفكري صحيح است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>اثبات خدا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شناخت خدا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پانتئیسم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اثبات وجود خدا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پانتئیزم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>همه‌خدایی (پان‌تِئیسم)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:,[1] . قعر، سيد حسين، سه حكيم مسلمان، ترجمه احمد آرام، تهران، نشر شركت سهامي، 1371 ش فصل 3، ص 125؛ مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، نشر صدرا، 1375 ش، ج 9، ص 192، (پاورقي).,[2] . شوري/ 11.,[3] . طبق نسخه‌هاي فيض الاسلام، و شرح ابن ميثم، خطبه 228؛ صبحي صالح، خطبه 186؛ عبده، 179؛ شرح ابن ابي الحديد، 236، شرح حبيب الله خويي، 185.,[4] . شعراني، ابوالحسن، شرح خطبه 184، حسن زاده آملي، عبدالله، اين رساله در ضمن كتاب هزار و يك كلمه، ج 5، در كلمه 354، ص 212.,[5] . مکارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تفسير سوره توحيد، ج 27، ص 439، نشر مكتب الاسلاميه، سال 1370 ش.,[6] . نصر، سيد حسين، سه حكيم مسلمان، فصل، نشر شركت سهامي كتابهاي جيبي، چاپ چهارم، 1361 ش، ص 128.,[7] . ذاريات/ 20؛ در زمين و در جان شما آياتي براي اهل يقين است.,[8] . روم/ 20؛ يكي از آيات الهي آن است كه شما را از خاك آفريد.,[9] . اسراء/ 12؛ ما شب و روز را دو آيه الهي قرار داديم.,[10] . روم/ 25؛ يكي از آيات الهي آن است كه آسمان و زمين به دستور او استوار است.,[11] . فصلت/ 37؛ شب و روز و آفتاب و ماه جزء آيات الهي است.,[12] . فصلت/ 39؛ از آيات الهي آن است كه زمين را خاشع مي‌بيند.,[13] . جوادي آملي، عبدالله، رحيق مختوم، بخش 4، ملاصدرا، اسفار، نشر اسراء، چاپ اول، 1376ش، ج 2، ص 454.</dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. سيد حسين نصر، سه حكيم مسلمان، فعل 3، با ترجمه احمد آرام، نشر شركت سهامي تهران، 1371 ش.,2. دكتر خليفه عبدالحكيم، عرفان مولوي، ترجمه: احمد مولوي، ص 160، نشر انتشارات علمي و فرهنگي تهران، چ 1، سال 1375 ش.,3. فضل الله فياء نور، وحدت وجود، ص 34، نشر زوار، چ 1، سال 1369 ش.,4. استيس، عرفان و فلسفه، ترجمه بهاء الدين خرمشاهي، فصل 2، ص 31، نشر سروش تهران، 1375 ش.,5. پروفسور سيد حسن امين، وحدت وجود فلسفه و عرفان اسلامي، نشر بعثت، تهران، چ 1، سال 1376 ش.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
