
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>معنای آیات 61 و 62 سوره واقعه چیست؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>حقیقت مرگ</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آفرینش مرگ و زندگی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مرگ و زندگی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دلائل عقلی و نقلی معاد</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 61 واقعه </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 62 واقعه </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فلسفه مرگ</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>معاد(کلام)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سوره واقعه</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. البته، بعضى از مفسران احتمال داده‌‏اند كلمه &#171;امثال&#187; در آيه شريفه جمع &#171;مثل&#187; - به فتح م و ث - باشد كه به معناى وصف است، در نتيجه دو جمله &#171;عَلى‏ أَنْ نُبَدِّلَ&#187;&lt;br /&gt;و &#171;نُنْشِئَكُمْ ...&#187; هر دو يک معنا را افاده كنند، و آن اين است كه ما مرگ را بر اين اساس مقدر كرديم كه اوصافتان را دگرگون سازيم، و در آخرت به خلقتى شما را مبعوث كنيم كه خودتان نمى‌‏دانيد، مثلاً بعضى از شما را به صفت و شكل سگ محشور كنيم، برخی ديگر را به صورت خوک و يا اشكال و صور ديگر، بعد از آن‌كه در دنيا بر صفت انسان بوديد. ر. ک: آلوسی، سید محمود، روح المعاني في تفسير القرآن العظيم، ج ‏14، ص 147، دارالكتب العلميه، بيروت، چاپ اول، 1415 ق.&lt;br /&gt;[2]. يس، 79.&lt;br /&gt;[3]. ر. ک: طباطبائی، سید محمد حسین، الميزان في تفسير القرآن، ج ‏19، ص 133- 134، دفتر انتشارات اسلامی، قم، 1417ق؛ الميزان في تفسير القرآن، ترجمه، موسوی همدانی، سید محمد باقر، ج 19، ص 230- 233، دفتر انتشارات اسلامی، قم، 1374ش؛&lt;br /&gt;[4]. شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق، صالح، صبحی، ص 491، هجرت، قم، چاپ اول، 1414ق؛ ر. ک: مغنیه، محمد جواد، تفسير الكاشف، ج ‏7، ص 228، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1424ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
