
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>اگر جزا عین عمل و از آن جدا شدنی نیست؛ چرا انسان همان موقع آن‌را درک نمی‌کند؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>ابتلا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عمل و جزا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عدالت جزایی وجودی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تناسب عمل و پاداش</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امتحان الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیات تجسّم اعمال</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تجسم اعمال</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description> [1].  یس، 54.&lt;br /&gt;[2]. آل عمران، 30.&lt;br /&gt;[3]. ر.ک: طالقانى‏، محمد نعیم‏، منهج الرشاد فی معرفة المعاد، محقق: استادی، رضا، ج 3، ص 140 – 147، آستان قدس رضوى‏، مشهد، چاپ اول، 1411ق‏؛ سبحانی، جعفر، الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل،‏ ج ‏4، ص 262، المرکز العالمی للدراسات الإسلامیة، قم، چاپ سوم، 1412ق؛‏ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 2، ص 507، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش.&lt;br /&gt;[4]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج 17، ص 100، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، 1417ق.&lt;br /&gt;[5]. تفسیر نمونه، ج 2، ص 509.&lt;br /&gt;[6]. کوفى اهوازى، حسین بن سعید، المؤمن‏، ص 51، مؤسسة الإمام المهدی(عج)، قم، ‏1404ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>امام ششم(امام صادق), جعفر بن محمد (ع), 83ق./702م.##‎۱۴۸ق./766م.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
