آیا تمام احکام الهی تابع مصالح و مفاسد هستند و یا اعتبار صرف بوده با ذکر ادله بیان فرمایید؟ در صورتی که تابع مصالح و مفاسد باشند؛ چرا برخی از احکام در شرایط خاص و یا نسبت به گروهی خاص، متغیر می‌شوند؟ اشاعره عدلیه مصالح و مفاسد احکام واقعی احکام ظاهری تبعیت حکم شرع از مصلحت احکام ذات الهی افعال تشریعی الهی Persian [1]. ر. ک: «بحث حسن و قبح عقلی پاسخ 37626».<br />[2]. «متکلمان شیعه و معتزله».<br />[3]. محمدى، على‏، شرح کفایة الأصول، ج 2، ص 117 - 118، قم، الامام الحسن بن علی(ع)، چاپ چهارم، 1385ش.<br />[4]. جمعى از مؤلفان‌، مجلة فقه أهل البیت(ع)، ج 29، ص 112، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بیت(ع)، چاپ اول، بی‌تا.<br />[5]. همان.<br />[6]. کلینى، محمد، کافی، محقق، مصحح، غفارى، على اکبر، آخوندى، محمد، ج 2، ص 74، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.<br />[7]. مجله فقه اهل بیت(ع)، ج ‌29، ص 112.<br />[8]. همان، ص 131.‌<br />[9]. همان، ص 112‌؛ شرح کفایة الأصول، ج ‏2، ص 119.<br />[10]. عنکبوت، 45.<br />[11]. اسراء،32.<br />[12]. مجله فقه اهل بیت(ع)، ج ‌29، ص 112 - 113؛ ر. ک: شرح کفایة الأصول، ج ‏2، ص 118.<br />[13]. مجله فقه اهل بیت(ع)، ج ‌29، ص 113.<br />[14]. همان، ص 116.<br />[15]. همان، ص 117.‌<br />[16]. همان، ص 119.‌<br />[17]. همان، ص 120؛ بروجردى، سید حسین‏، الحاشیة على کفایة الأصول، مقرر، حجتى بروجردى، بهاء الدین، مصحح، مولانا بروجردى، غلام رضا، ج 2، ص 288 - 292، قم، انصاریان‏، چاپ اول، 1412ق؛ ر.ک: پاسخ شماره 65168.<br />[18]. مجله فقه اهل بیت(ع)، ج ‌29، ص 130.<br />[19]. همان، ج ‌29، ص 126.<br />[20]. ر.ک: پاسخ شماره 65664.<br />[21]. مجله فقه اهل بیت(ع)، ج ‌29، ص 126.<br />[22]. همان، ص 126 – 127.<br />[23]. نساء، 160.<br />[24]. صفار، محمد بن حسن‏، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمّد(ص)‏، محقق، مصحح، کوچه باغى، محسن بن عباسعلى‏، مقدمه ج 1، ص 148، قم، مکتبة آیة الله المرعشی النجفی‏، چاپ دوم، 1404 ق.<br />[25]. مجله فقه اهل(ع)، ج ‌29، ص 129 – 130.<br />[26]. همان، ص 129.<br />[27]. همان، ص 130.<br />[28]. کافی، ج ‏5، ص 201.<br />[29]. ر. ک: انصاری، مرتضی، المکاسب المحرمة و البیع و الخیارات، محقق و مصحح، گروه پژوهش در کنگره‌، ج 3، ص 61 - 63، قم، کنگره جهانى بزرگداشت شیخ اعظم انصارى‌، چاپ اول، 1415ق؛ موسوی قزوینى، سید على، ینابیع الأحکام فی معرفة الحلال و الحرام، محقق، مصحح، علوی، سید على، جزمئى، سید عبد الرحیم، ج 2، ص 509 - 510، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ اول، 1424ق.<br />[30]. «مراد از کلام خاص، همان صیغه‌هایی است که در برخی از امور؛ مانند بیع، ازدواج، نذر، قسم و...، از سوی شرع معین شده است».<br />[31]. برداشت آزاد: نجفى، کاشف الغطاء، جعفر بن خضر مالکى‌، القواعد الستة عشر‌، ص 16، بی‌جا، مؤسسه کاشف الغطاء‌، بی‌تا؛ المکاسب المحرمة و البیع و الخیارات، ج ‌3، ص 61‌ - 62. text question and answer