
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چگونه است که عده‌ای از نعمت عمر بیشتری برای تکامل عقلی و معنوی (اطاعت خدا) برخوردارند؟!</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>عمر طولانی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>طول عمر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زندگی دنیوی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عمر کوتاه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زندگی انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نعمت های الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>کهنسالی و مرگ</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>&lt;br /&gt;[1] الدنیا مزرعة الآخرة.&lt;br /&gt;[2] تجارة مربحة یسدها لهم ربهم (خطبه متقین نهج البلاغه).&lt;br /&gt;[3] نهج البلاغه، ح 131، صبحى صالح.&lt;br /&gt;[4] الدنیا مزرعة الشر، غرر الحکم، ص 142.&lt;br /&gt;[5] ابتلى الناس بهافتنه، نهج البلاغه، خ 63، ص 94، صبحى، صالح.&lt;br /&gt;[6] انما الحیاة الدنیا لعب و لهو، حدید، 20.&lt;br /&gt;[7] الدنیا سجن المؤمن، کافی، ج 2، ص 250.&lt;br /&gt;[8] دار مُنى، نهج البلاغه، خ 45، ص 85، صبحى.&lt;br /&gt;[9] ان الدنیا تعزالمؤمن بها، نهج البلاغه، خ 178، ص 257، صبحى.&lt;br /&gt;[10] وقد امرّ فیها ماکان حلواً و کدر منها ماکان صفواً، نهج البلاغه، خ 52، ص 89، صبحى.&lt;br /&gt;[11] بما اصف من دار اولها غناء و آخرها فنا، نهج البلاغه، خ 82، ص 106.&lt;br /&gt;[12] نهج الکتاب، خ 68، ص 458.&lt;br /&gt;[13] نهج البلاغه، خ 116، ص 310: واحذرکم الدنیا فانها دار شخوص و محلة تنغیص ساکنها ظاعن و قاطنها بائن تمید باهلها میدان السفینة تقصفها العواصف.&lt;br /&gt;[14] اصول کافى، کتاب الایمان، باب ابتلاء المؤمن، ح 20.&lt;br /&gt;[15] اصول کافى، کتاب الایمان، باب صله ی رحم، ح 3.&lt;br /&gt;[16] الکافی ج   2، ص 264 ، باب فضل فقراء المسلمین.&lt;br /&gt;[17] اصول کافى، کتاب الایمان، باب الطاعة ، ح 5، کان امیرالمؤمنین (ع) یقول: کایقل عمل مع تقورا و کیف یقل مایتقبل.&lt;br /&gt;[18] همان، ح 7.&lt;br /&gt;[19] اصول کافى، نیة المؤمن خیر من عمله، کتاب الایمان و الکفر، باب النیة، ح 2.&lt;br /&gt;[20] همان، ح 1.&lt;br /&gt;[21] همان، ح 3.&lt;br /&gt;[22] همان، ح 5؛ &#171;کل یعمل على شاکلته&#187;، اسراء، 82.&lt;br /&gt; </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
