آیینه حضور تجلیگاه خداوند از دیدگاه مولانا (با تکیه بر مثنوی معنوی ) الله نور دل انسان آیینه واری جهان دل عشق جلوه گاه مثنوی معنوی فیه ما فیه عرفا دیدار حق بیت الله صیقل فکر و ذکر نور دل بیماری قلبی کعبه اسرار الهی فریدالدین عطار نیشابوری سالک اسماء الهی مولانا ابن عربی قرآن صفات خدا تهذیب نفس انسان شناسی Human nature اصطلاحنامه اخلاق اسلامی ابن عربی مولوی Persian دانشگاه تهران تابستان و پاییز / 1381 جلوه گاه حقیقی خداوند از دیدگاه عرفا ‘ دل انسان است که با تکیه به تعالیم آسمانی و قرآنی می کوشند با مصقل ذکر و فکر ‘ زنگار ظلام از چهره آینه دل بزدایند تا محل تجلی و ظهور گوهری باشد که آسمانها و زمین و کوهها تحمل آن را نداشت . مولانا نیز درآثار ارزشمند خود ‘ جلوه ها و نمودهای گوناگون دل را که شرق آفتاب حق است ‘ مورد بررسی قرار داده و اهمیت فراوان برای آن قائل شده است . او دل را عرش و فرش و تکیه گاه تخت سلطانی و دریای پرنوری می داند که نظرگاه خداوند در دو سراست و ایمن آباد و حصن محکم و موضع امن و امانی می خواند که انسان در آن آرام و قرار می گیرد . او همچنین دل صیقل یافته به ذکر خداوند را گنجینه راز حق ‘ عشق حق ‘ الهام و وحی حق و بیت الله و بیت الحرام می نامد . ما در این نوشته کوشش می کنیم تا نظرات مولانا را با توجه به گفته های وی تحلیل و بررسی کنیم . text بابا سالار, اصغر article 0 https:/jflh.ut.ac.ir/