«خودفراموشی» در بستر از خودبیگانگی با تکیه بر دیدگاه مولوی عبدالله جوادی آملی انسان شناسی Human nature قوس صعود قوس نزول ظلم به خویشتن بازگشت به خویشتن انسان شناسی اگزیستانسیالیسم (مسائل جدید کلامی) انسان و خدا علم نفس جسم مرکب مادی خداشناسی(الهیات بالمعنی الاخص) فضایل اخلاقی خود سازی ریاضت چاپلوسی حب دنیا غفلت هوای نفس خود فراموشی تفکر آداب عزلت عبدالله جوادی آملی ابونصر فارابی هبوط انسان (آموزه‌ها‌ی دین مسیحیت) علی شریعتی مزینانی عبدالحسین خسروپناه پیر (عرفان) فنا مولوی مرتبه انسان کامل خیال(معرفت شناسی) نفس ناطقه(اصطلاح وابسته) وهم(معرفت شناسی) وجود عقلی انسان ابوالفضل کیاشمشکی عبدالکریم سروش Persian نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها : دانشگاه معارف اسلامی سال هفتم بهار/ 1393 مولوی با الهام از منابع دینی با زبان شعر، تمثیل و جملات نغز، سعی در واکاوی معنا، علل، پیامدها و در نهایت راهکارهایی جهت درمان آن داشته است. از نظر مولوی، انسان دارای هویتی الهی است که در اثر هبوط، از آن دورافتاده و دچار خودفراموشی شده است. آنچه این فراموشی اجباری اولیه را تشدید می‌کند، تعلق به ماده و مادیات و تأثیر قوای طبیعی حیوانی است که تیرگی و ظلمت را بر وی غالب می‌سازد. در نتیجه او در درون خود عذاب و شکنجه مرغ محبوس را احساس می‌کند و می‌نالد و هوای بازگشت به وطن اصلی خود را دارد. این سیر استکمالی آثار مولوی در قالب قوس نزول و صعود قابل تصویر است. از دید مولوی دو دسته عوامل درونی و بیرونی باعث عدم شناخت خویشتن است. از نظر وی نقطه مقابل علل خودفراموشی، راه‌هایی برای خودیابی و غلبه بر خودفراموشی است. و راه درمان آن چیزی جز یافتن مأوای اصلی و بازگشت به آن و در نتیجه خروج از غفلت نیست.,lt;br /,gt; text ماهینی, انسیه (استادیار گروه معارف اسلامی،واحد بوشهر،دانشگاه آزاد اسلامی بوشهر،بوشهر،ایران) کیاشمشکی, ابوالفضل (دانشیار گروه فلسفه علم دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران و جامعة المصطفی العالمیة قم) خسروپناه, عبدالحسین (فیلسوف و پژوهشگر فلسفه دین و فلسفه علوم انسانی، فقه نظام اجتماعی و سیاسی، استاد گروه فلسفه پژوهشکده حکمت و دین‌پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، رئیس سابق مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی، صاحب نظریه فلسفه فلسفه اسلامی), 1345ش.-# مولوی , جلال الدین محمد بلخی (فیلسوف، عارف، شاعر؛ حنفى؛ اهل بلخ، صاحب کتاب «مثنوی معنوی» و «دیوان شمس»، از بزرگترین عرفای اسلام، عارف قرن هفتم هجری), 604 #672 فارابی , ابونصر محمد بن محمد (Alfarabi، معلم ثانی، فیلسوف مشائی، تشیع فلسفی), -257ق/ 870م#339ق/950م شریعتی مزینانی, دکتر علی (استاد دانشگاه، متفکر معاصر و نظریه‌پرداز انقلابی مسلمان، نویسنده و سخنران حسینیه ارشاد؛ ملقب به معلم انقلاب), #1312ش.مزینان،سبزوار-1356 ش. سروش, عبدالکریم (Abdolkarim Soroush؛ فیلسوف ایرانی معاصر، صاحب نظریه قبض و بسط شریعت(شریعت صامت)، صراط های مستقیم(کثرت گرایی دینی)، رؤیاانگاری وحی و...، از افراد منتسب به حلقه کیان؛ از نواندیشان دینی), -1324 ش.# جوادی آملی, عبدالله (مرجع معاصر تقلید مقیم قم، فیلسوف، عارف و مفسر قرآن), 1312ش./1350ق. آمل، مازندران# سنایی غزنوی, ابوالمجد مجدود بن آدم (شاعر حکیم و عارف، از متصوفه و عرفای قرن ششم هجری) , 463یا473ق. غزنه، افغانستان ##525ق. غزنه، افغانستان article 7264 - 2228 http:/maaref.ac.ir/upload/Quarterly/ArticleFile/93-07-23-01-05.pdf