خوارق عادات (معجزات - کرامات) از نظر مولانا در مثنوی معنوی معتزله علیت اشاعره تنزیه انبیا اسرار التوحید قوم عاد صوفیه رود نیل صفات خدا نظام طبیعت معجزه از نظر مولوی علل و اسباب طبیعی قوم ثمود صفات الهی صوفیه (فرق کلامی) اشاعره (اهل سنت) معتزله (اهل سنت) تنزیه الهی علیت نظام طبیعت مولوی Persian دانشگاه تهران پاییز/1384 فوق عالم مریی و محسوس (ناسوت)، عالم نامریی و روحانی (لاهوت) است که دست عقل از دامان آن عالم کوتاه است و ارتباط و اتصال به آن عالم، مخصوص اصفیا و برگزیدگان حق است که انبیا و اولیا نام دارند. انبیا به واسطه عصمت و مقام وحی و رسالتی که دارند و اولیا نیز بنا به جایگاه قدسی و قربی که بر اثر موهبت الهی، تهذیب و ترویض نفس، موت ارادی و اتصال نفس ناطقه انسانی به مبادی اولیه و ارتسام از آنها در نفس انسانی برخوردارند و داشتن ایمان مستحکم و خالصانه، مصداق «الا ان اولیا الله لا خوف علیهم و لا هم یحزنون» هستند و از آنان به اذن و تایید الهی و ثبات مراتب قرب،اعمال خارق العاده و غیر معهودی - ورای علل و اسباب ظاهری - صادر می شود که معجزه و کرامت نام دارد. در این مقاله، خوارق عادات (معجزات انبیا و کرامات اولیا) از دیدگاه عنقای قاف معرفت - مولوی - در حماسه روحانی بشریت - مثنوی معنوی - مورد بررسی قرار می گیرد. text مؤذنی , علی محمد (استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران،ایران) میر, محمد مولوی , جلال الدین محمد بلخی (فیلسوف، عارف، شاعر؛ حنفى؛ اهل بلخ، صاحب کتاب «مثنوی معنوی» و «دیوان شمس»، از بزرگترین عرفای اسلام، عارف قرن هفتم هجری), 604 #672 article 0 https:/jflh.ut.ac.ir/