
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>عصمت و استغفار؛ تعاند، تلائم یا تلازم؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>وساطت فیض</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سازگاری عصمت و استغفار</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ادله عصمت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شخصیت شناسی ائمه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>توبه از قصور ذاتی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>توبه از توسل به اسباب</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>استغفار از مباحات</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>استغفار از حجب حق</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>رفع حجب حق</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>استغفار برای امت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>گناه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>جنبه آموزشی استغفار ائمه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پیامبر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عبادت ذاتی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عصمت اهل بیت ( ع )</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مراتب استغفار</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>استغفار امامان معصوم(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>توبه‌</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>امامت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حمیدرضا شاکرین </dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                <dc:publisher>موسسه آموزشی و پژوهشی امام‌خمینی</dc:publisher>
                <dc:date>تابستان / 1390</dc:date>
                <dc:description>  </dc:description>
                
                
                <dc:description>عصمت پیامبران و امامان از مسائل بسیار مهم در قلمرو عقاید دینی است و بخش حجیمی از ادبیات دینی و معارف اسلامی را به خود اختصاص داده است. در عین حال در دعاها و مناجات‌های پیامبر(ص) و امامان(ع) به فرازهایی برمی‌خوریم که ایشان به خود نسبت گناه داده و از پیشگاه ربوبی خواستار آمرزش شده‌اند. منکران عصمت، این مسئله را دلیلی بر نفی عصمت امامان(ع) قلمداد کرده‌اند. در این مقاله بر آنیم تا نسبت این رفتار پیامبر(ص) و امامان(ع) را با عصمت بازکاویم و روشن سازیم که با معناکاوی توبه و استغفار و بررسی وجوه مختلف برای توبه و استغفار، هیچ زمینه‌ای برای منافی‌انگاری عصمت و استغفار نیست و بین آنها سازگاری کامل برقرار است. افزون بر آن می‌توان وجوهی از توبه و استغفار را در نظر گرفت که نه‌تنها تلائم، بلکه بر تلازم عصمت و استغفار دلالت دارد.</dc:description>
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>شاکرین , حمیدرضا (دانشیار، گروه علمی منطق فهم دین، پژوهشکدۀ حکمت و دین‌پژوهی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی، قم، ایران)</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>article</dc:type>
                   

                

                

                
                        <dc:identifier>0</dc:identifier>
                   

                
                        <dc:identifier>kalami.nashriyat.ir</dc:identifier>
                   

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>