
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>فطرت نمونی زبان دین و قرآن</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>زبان شناسی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فطرت بشری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تئوری های زبان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زبان فطرت و هدایت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زبان شناسی قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زبان فطری قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زبان غیرشناختاری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زبان عرف عقلا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>رویکرد ابزارانگاری به زبان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نظریه احساس گرایی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نمادگرایی زبان دین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عرفی بودن زبان دین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زبان‌ دین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مرتضی مطهری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عبدالله جوادی آملی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه مجلسی: محمدباقربن محمدتقی مجلسی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دین فطری (در مقابل دین اکتسابی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زبان دین (مسائل جدید دین شناسی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> علامه مجلسی </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شیخ حر عاملی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مرتضی مطهری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه طباطبایی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عبدالله جوادی آملی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فخر رازی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زبان شناسی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فطرت(سرشت) (معرفت شناسی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>رمضان علی تبار </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زبان دین (فلسفه دین)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                <dc:publisher> دانشگاه باقرالعلوم(ع)</dc:publisher>
                <dc:date>زمستان/1388</dc:date>
                <dc:description>   </dc:description>
                
                        <dc:description>فلسفه دین</dc:description>
                   
                
                <dc:description>در مقاله حاضر به بحث زبان‏شناسى دین و قرآن، که از مباحث مهم الهیات، فلسفه دین و کلام جدید مى‏باشد، پرداخته شد. ابتدا پس از مفهوم شناسی و بیان پیشینه مسأله زبان شناسی، دیدگاه های مختلف در زمینه زبان دین مورد نقد و بررسی قرار گرفت. تئوریهای زبان دین در دو دسته غیر شناختاری و شناختاری تقسیم شده است. تئوری های غیر شناختاری که خاستگاه غربی دارد مورد نقد و بررسی قرار گرفت سپس نظریه های شناختاری زبان دین طرح گشته و در ادامه دیدگاه صحیح و ادله آن بیان شد. نظریه مختار این است که زبان دین و قرآن همان زبان عرف عقلاست که با فطرت و سرشت انسانی سازگار و همخوان است و به این دلیل به زبان فطرت و هدایت تعبیر شده است. بنا بر این زبان دین، زبان فطرت است؛ بدین معنا که زبان و ساختار دین، سازگارى و تطابق آن با فطرت انسان است نه تحمیل بر آن. چرا که هدف اصلى و اساسى دین ، هدایت همه انسان‏ها، در همه اعصار، در همه مکان‏ها و در همه زمینه‏ها می ‏باشد و این هدف، زمانى عملى و ممکن است که زبان آن نیز داراى ویژگى‏هاى فوق (فرازمانى، فرامکانى و...) باشد. یگانه زبانى که این ویژگى‏ها را داراست، زبان فطرت مى‏باشد که فرهنگ عمومى و مشترک همه انسان‏ها در همه زمان‏ها و مکان‏ها است و هر انسانى به آن آشنا و از آن بهره ‏مند است.</dc:description>
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>علی‌تبار, رمضان (دانشیار گروه منطق فهم دین، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، ایران.)</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، &#171;بدایة الحکمة&#187;، &#171;نهایة الحکمة&#187; و &#171;اصول فلسفه و روش رئالیسم&#187;) , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>امام ششم(امام صادق), جعفر بن محمد (ع), 83ق./702م.##‎۱۴۸ق./766م.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>فخر رازی , محمد بن عمر (فقیه، متکلم، فیلسوف، مفسر و حکیم مسلمان ایرانی، مکتب اشعری، متکلم اشاعره متاخر، شافعی، پیش برنده الهیات فلسفی، مخالف؟ فلسفه), 543ق./1149م. ری، تهران، ایران ## 606ق./1210م. هرات، افغانستان</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>جوادی آملی, عبدالله (مرجع معاصر تقلید مقیم قم، فیلسوف، عارف و مفسر قرآن), 1312ش./1350ق. آمل، مازندران#</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>علامه مجلسی, مولی محمدباقر (فقیه شیعه امامیه در دوران شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی، شیخ الاسلام عهد شاه سلیمان، از فقیهان و محدثان مشهور شیعه در قرن یازدهم هجری، نزدیک به اخباریان: اخباری معتدل، صاحب بحارالانوار: بزرگ‌ترین دائرة‌المعارف حدیث شیعه امامیه), 1037ق./1628م. # # 1110ق./1699م.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>مطهری , مرتضی Murtaḍā Muṭahharī (فیلسوف، متکلم، مفسر و اندیشمند معاصر), 1298ش. فریمان، خراسان رضوی #1358 ش. تهران</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>شیخ حر عاملی, محمد بن حسن (معروف به صاحب وسائل، محدث و فقیه شیعه امامی در قرن ۱۱ هجری قمری، مؤلف کتاب وسائل الشیعة، از عالمان مهاجر جبل‌عامل به ایران، شیخ الاسلام و زعیم شیعه، از عالمان اخباری معتدل، معتقد به صحت تمام احادیث کتب اربعه), 1033ق/1624م. روستای &#171;مشغره&#187; از توابع جبع در لبنان#1104ق/1693م. مشهد، خراسان رضوی، ایران (آرامگاه: صحن حرم رضوی)</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>article</dc:type>
                   

                

                

                
                        <dc:identifier>0</dc:identifier>
                   

                
                        <dc:identifier>http:/www.bou.ac.ir</dc:identifier>
                   

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
