نگاهی به منظومه معماری منظر (با تکیه بر متون اسلامی) ادراک عقلی ارواح آفرینش (اِبداع) جهان هستی نور سلسله مراتب عالم صبغه حس ادراک (معرفت شناسی) عالم ماده عقل انسان اقسام علوم قرآن ناظر هنر دینی ادراکات خیالی معمار معماری ایران کمال طلبی سلسله مراتب وجود عالم ذهن معماری منظر رابطه معماری و عالم ظهور مناظر وجود مناظر رابطه حکمت و منظر حس انسان مناظر آسمانی مناظر زمینی مراتب ادراک منظر معمر علم المناظر عالم صور اشیا بینش مادی مناظر بینش معنوی مناظر علم جویی ملاصدرا شیرازی: صدرالمتألهین محمد بن یعقوب کلینی علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی مرتضی مطهری علامه جعفری: محمدتقی جعفری ابن سینا: ابوعلی سینا نظام هستی ادراک انسان ادراک تخیلی ادراک عقلی تدبیر عالم طبیعت دین و هنر مرتضی مطهری علامه طباطبایی غلامحسین ابراهیمی دینانی ابن سینا علامه جعفری حسن حسن زاده آملی محمد بن یعقوب کلینی خلق ( ایجاد ) فیض الهی عالم ( امکانی ) نظام طبیعت قرآن عقل(منطق) غلامحسین ابراهیمی دینانی ابونصر فارابی شهاب الدین سهروردی(شیخ اشراق) افلاطون ابن عربی شیخ محمود شبستری مولوی نور (حکمت اشراق) ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع) فطرت(سرشت) (معرفت شناسی) حس(قوه حاسه) سید حسین نصر ملاصدرا شیرازی Persian پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی تابستان/1391 فلسفه هنر مناظر بی‎پایان هستی نشانی از حکمت و معماری بی‎بدیل آفریدگار هستی است. معانی مناظر و مفاهیم معماری چیست؟ عوامل آن کدام است؟ بازتاب و مراتب ادراک این مناظر در انسان چگونه است؟ در ظهور این مناظر سلسله‎مراتبی وجود دارد که از منشأ قدرت لایزال هستی آغاز‎می‎گردد. ظهور و وجود مناظر از جریان دایم‎الافاضۀ فیّاض علی‎الاطلاق من جمیع الجهات و الحیثیات است که انقطاع فیض موجب انهدام آنهاست. هر موجودی در عالم مادی، جایگاه و زمان و مکان خاص خود را داراست. عوامل مناظر به سه دستۀ کلی: ناظر، نور و فضا تقسیم‎می‎شود و هر کدام از مناظر بازتابی در ناظر ایجادمی‎کند و حکمتی را به او متذکرمی‎شود. مراتب ادراک انسان از مناظر، به‎ترتیب از حس به خیال و تعقل صعود پیدامی‎کند. تعقل در مناظر تا عمق معانی آنها نفوذ کرده و تا کنه وجودی آنها در حد وسع و توانایی پیش‎‎‎‎می‎رود تا به حقیقت هستی برسد. text ذوالفقارزاده , حسن (دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی/ دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین) ملاصدرا, صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی (فیلسوف مشهور موسس حکمت متعالیه، شیعه و ایرانی), 979ق./950ش./ 1572م.#1050 ق./1641م. طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، «بدایة الحکمة»، «نهایة الحکمة» و «اصول فلسفه و روش رئالیسم») , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم ابن سینا, حسین بن عبدالله (Ibn Sina؛ Avicenna؛ شیخ الرئیس، فیلسوف مشهور مشائی، شیعه و ایرانی), ۳۷۰ق/359ش./981م. (افشنه بخارا)# # ۴۲۸ق/416ش./1038م. (همدان) حسن زاده آملی, حسن (علامه ذوالفنون، فیلسوف و عارف شیعه ایرانی), 1307ش. لاریجان، آمل، مازندران#1400ش. شیخ کلینی , محمد بن یعقوب (فقیه و محدث بزرگ امامیه، مولف "کافی" از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه؛ متکلم امامی دوره غیبت صغری), ۲۵۸ق./249ش./864م. ری،ایران# # 328ق./941م. بغداد،عراق مطهری , مرتضی Murtaḍā Muṭahharī (فیلسوف، متکلم، مفسر و اندیشمند معاصر), 1298ش. فریمان، خراسان رضوی #1358 ش. تهران ابراهیمی دینانی, غلامحسین (استاد تمام بازنشسته گروه فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، از شاگردن علامه طباطبایی، مشهور به طرح پرسش های جدید از فلسفه اسلامی), -1313 ش.# نصر, سید حسین (Seyyed Hossein Nasr؛ فرزند سید ولی‌الله نصر و نوه شیخ فضل‌الله نوری، فیلسوف و متأله سنت‌گرای ایرانی، استاد علوم اسلامی در دانشگاه جرج واشینگتن امریکا، مکتب خرد جاویدان یا حکمت خالده، مکتب سنت‌گرایی، پیرو طریقت مریمیه از شاذلیه), 1312ش.# فارابی , ابونصر محمد بن محمد (Alfarabi، معلم ثانی، فیلسوف مشائی، تشیع فلسفی), -257ق/ 870م#339ق/950م ابن عربی , شیخ اکبر؛ محیی الدین محمدبن علی (Ibn Arabi؛ شاعر، فیلسوف و عارف مشهور قرن هفتم هجری، از اولاد حاتم طائی، متولد اندلس، صاحب کتب «فتوحات مکیه» و «فصوص الحکم»، نظریه وحدت وجود), 560ق/1165م.#638ق/1240م. مولوی , جلال الدین محمد بلخی (فیلسوف، عارف، شاعر؛ حنفى؛ اهل بلخ، صاحب کتاب «مثنوی معنوی» و «دیوان شمس»، از بزرگترین عرفای اسلام، عارف قرن هفتم هجری), 604 #672 شبستری , محمود بن عبدالکریم (از عرفای قرن هشتم هجری، آفریننده منظومه عرفانی «گلشن راز»), 687ق.#720ق. جعفری تبریزی, محمدتقی (علامه جعفری، فیلسوف و دانشمند معاصر), 1304ش.#1377ش. افلاطون, (معلم ارسطو ،بنیانگذار ایدئالیسم، معروف به افلاطون الهی و افلاطون اشراقی در جهان اسلام، تمام فلسفه را حاشیه بر آثار او دانسته اند), 427/428 پ. م#۳۴۸/۳۴۷ پ. م امام ششم(امام صادق), جعفر بن محمد (ع), 83ق./702م.##‎۱۴۸ق./766م. سهروردی (شیخ اشراق), شهاب الدین یحیی بن حبش (با عمر بن محمد سهروردی عارف اشتباه نشود، مؤسس مکتب‌ اشراق، احیاگر حکمت خسروانی، خواهرزاده عمر بن محمد سهروردی عارف), -549ق/1155م. سهرورد، زنجان، ایران##587ق/1191م. حلب، سوریه article portal_lib 0 http:/elmodin.ihcs.ac.ir