تحلیل زبان دعا علم حصولی صبغه دعا صحیفه کامله سجادیه اقرار به گناه اخلاص اعتباری بودن کلام زبان دعا قرآن تضرع فطرت بشری وجه بیانی وجودی فقر محض غنی مطلق اعتراف زبان عرفی امامان معصوم علیهم السلام امام سجاد علیه السلام دعا در تشیع منشا فطری دعا منشا تاریخی دعا زبان مشترک انسانها زبان لفظی معیار دعای حقیقی دعای مجازی علم به دعا یقین به دعا رتبه وجودی داعی فطرت داعی عواطف داعی قلب داعی آرامش بخشی دعا لذت آفرینی زبان دعا علیت محض نظام ربوبی اصرار و الحاح ملاصدرا شیرازی: صدرالمتألهین محمد بن یعقوب کلینی ملا عبدالرزاق لاهیجی فیض کاشانی: ملا محسن فیض کاشانی علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی عبدالله جوادی آملی علامه مجلسی: محمدباقربن محمدتقی مجلسی فطرت(کلام) علم حصولی علم حضوری اهل بیت(ع) علامه مجلسی محمد حسین (غروی) نائینی علامه طباطبایی محمد بن یعقوب کلینی غنی محض (اسماء ذات) قرآن اخلاص دعا اخلاص اعتراف به گناه تضرع عبدالله جوادی آملی شیخ عباس قمی الف. حضرت رسول اکرم(ص) ذ. امام نهم(حضرت امام جواد ع) ب. امام اول(حضرت امام علی ع) ج. امام چهارم(حضرت امام سجاد ع) ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع) فیاض لاهیجی ملاصدرا شیرازی ملا محسن فیض کاشانی Persian دانشگاه شیراز تابستان/1384 زبان دعا ازعناصر مشترک و مهم همة انسان‌ها و فرهنگ‌ها است و جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ شیعی دارد. این زبان منشأ فطری و تاریخی به قدمت تاریخ انسان دارد و ترجمان دعای حقیقی بوده و ارتباط خاصی بین فقیر محض و غنی مطلق، خداوند متعال، برقرار می‌کند. حقیقت زبان دعا ویژگی‌هایی به این زبان بخشیده است که آن را از سایر زبان‌ها ممتاز ‌کرده و به زبان عرفان نزدیک می‌کند. در این مقاله حقیقت زبان دعا مورد تحلیل قرار گرفته و ضمن بهره فراوان از ادعیه پیشوایان دین اسلام به ویژه ادعیه امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه به ویژگی‌های زبان دعا اشاره شده است. text سلمان پور, محمدجواد (استادیار گروه علوم قرآنی و فقه دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه شیراز) امام چهارم (امام سجاد), زین العابدین؛ علی بن حسین (ع), ۳۸-‎۹۴ق. ملاصدرا, صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی (فیلسوف مشهور موسس حکمت متعالیه، شیعه و ایرانی), 979ق./950ش./ 1572م.#1050 ق./1641م. طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، «بدایة الحکمة»، «نهایة الحکمة» و «اصول فلسفه و روش رئالیسم») , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم جوادی آملی, عبدالله (مرجع معاصر تقلید مقیم قم، فیلسوف، عارف و مفسر قرآن), 1312ش./1350ق. آمل، مازندران# شیخ کلینی , محمد بن یعقوب (فقیه و محدث بزرگ امامیه، مولف "کافی" از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه؛ متکلم امامی دوره غیبت صغری), ۲۵۸ق./249ش./864م. ری،ایران# # 328ق./941م. بغداد،عراق علامه مجلسی, مولی محمدباقر (فقیه شیعه امامیه در دوران شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی، شیخ الاسلام عهد شاه سلیمان، از فقیهان و محدثان مشهور شیعه در قرن یازدهم هجری، نزدیک به اخباریان: اخباری معتدل، صاحب بحارالانوار: بزرگ‌ترین دائرة‌المعارف حدیث شیعه امامیه), 1037ق./1628م. # # 1110ق./1699م. عبدالرزاق لاهیجی, عبدالرزاق بن علی‎ (متکلم شیعی امامی، داماد و شاگرد ملاصدرا، متخلص به فیاض، صاحب کتب: «گوهر مراد»، «شوارق الالهام»، «سرمایه ایمان» و «مشارق الالهام فی شرح تجرید الکلام»), ؟؟؟.لاهیجان# # ۱۰۷۲ ق./1661م. قم نایینی, میرزا محمدحسین (مولف کتاب تنزیه الملة و تنبیه الامة، از فقیهان و اصولیان شیعه و از علمای طرفدار نهضت مشروطه، از علمای متفکر و نظریه‌پرداز سیاسی ایران در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری، از مراجع شیعه مقیم نجف), 1276ق./1239ش.#1355ق./1315 ش. امام ششم(امام صادق), جعفر بن محمد (ع), 83ق./702م.##‎۱۴۸ق./766م. ام‍ام‌ اول‌ (امام علی), امیر المومنین ع‍ل‍ی‌ب‍ن‌ اب‍ی‌طال‍ب‌(ع‌) , ۲۳ ق‍ب‍ل‌ از ه‍ج‍رت‌ # # ۴۰ق‌./661م. پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه. امام نهم (امام جواد), امام محمد تقی، محمد بن علی (ع), 195 #220ق. فیض کاشانی, ملامحسن (حکیم فیلسوف، محدث، مفسر و عارف دوره صفوی و از دانشمندان شیعه، شاگرد ملاصدرای شیرازی و داماد بزرگ او، فقیه اخباری), 1007ق. کاشان#1090 ق. کاشان قمی, عباس, 1294ق/1254ش.قم-1359ق/1319ش.نجف article portal_lib 2251-6123 http:/jrt.shirazu.ac.ir