فلسفه ی آفرینش جهان و انسان از دیدگاه قرآن آفرینش (اِبداع) رحمت الهی انبیا آفرینش انسان ابتلا عبودیت اوامر الهی آفرینش در قرآن عبادت قرآن فلسفه آفرینش غایت آفرینش خلافت الهی انسان پیامبر هدف فعل الهی غرض فعل الهی آیات آفرینش ملاصدرا شیرازی: صدرالمتألهین ابن بابویه، محمدبن علی: شیخ صدوق فیض کاشانی: ملا محسن فیض کاشانی علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی عبدالله جوادی آملی ناصر مکارم شیرازی علامه مجلسی: محمدباقربن محمدتقی مجلسی آیات خلقت امتحان الهی امر الهی خلافت الهی انبیاء(ع) عبادت رحمت الهی خلق آدم (ع) انسان کامل (کلام) علامه مجلسی علامه طباطبایی ناصر مکارم شیرازی عالم ( امکانی ) اصطلاحنامه علوم قرآنی قرآن عبودیت عبدالله جوادی آملی ابونصر فارابی ابن بابویه، محمدبن علی(شیخ صدوق) ث. امام سوم(حضرت امام حسین ع) ژ. امام دوازدهم(حضرت امام عصر عج) علیرضا فارسی نژاد ملاصدرا شیرازی ملا محسن فیض کاشانی حاج ملاهادی سبزواری (موسس مکتب سبزوار) Persian دانشگاه شیراز بهار/1388 مسأله‌ی«فلسفه‌ی آفرینش»و این‌که چرا خداوند،انسان و سایر موجودات‌ را آفریده،یکی از اساسی‌ترین مسایلی است که همواره مطرح بوده و هست. به طور کلی در این زمینه دو سؤال اساسی مطرح است:یکی این‌که آیا آفریننده و فاعل این جهان،از کار خود هدفی داشته است؟دیگر این‌که آیا این‌ جهان به عنوان آفریده و فعل خداوند،هدف و مقصدی دارد؟سؤال اول،بیان‌گر هدف فاعلی و سؤال دوم،بیان‌گر هدف فعلی است.مکاتب مختلف کلامی، فلسفی و عرفانی،پاسخ‌های مختلف و متعددی به این دو سؤال داده‌اند:عده‌ای به‌ کلی منکر غرض و هدف در افعال الهی و آفرینش موجودات شده‌اند.جمعی قایل‌ به وجود غرض و هدف در همه‌ی افعال شده‌اند و گروهی وجود غرض و غایت را در برخی از افعال پذیرفته‌اند،اما منکر عمومیت و لزوما آن شده‌اند. مقاله‌ی حاضر این مسأله را از دیدگاه قرآن بررسی کرده و به این نتیجه‌ رسیده است که از دیدگاه قرآن،آفرینش کاملا هدف‌دار است؛هدف از آفرینش‌ جهان(در مقابل انسان)،انسان است و آسمان‌ها و زمین و هرچه در آن‌ها است‌ برای انسان آفریده شده است،مقصود از انسان،انسان کاملی است که به مقام‌ عبودیت حقیقی رسیده است.هدف از آفرینش انسان کامل،ذات خداوند است و خداوند،انسان کامل را برای خودش آفریده است.پس به طور کلی،می‌توان گفت‌ هدف خداوند از آفرینش جهان و انسان،ذات بی‌همتای او است. text فارسی نژاد , علی رضا ( استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران) ملاصدرا, صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی (فیلسوف مشهور موسس حکمت متعالیه، شیعه و ایرانی), 979ق./950ش./ 1572م.#1050 ق./1641م. طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، «بدایة الحکمة»، «نهایة الحکمة» و «اصول فلسفه و روش رئالیسم») , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم فیض کاشانی, ملامحسن (حکیم فیلسوف، محدث، مفسر و عارف دوره صفوی و از دانشمندان شیعه، شاگرد ملاصدرای شیرازی و داماد بزرگ او، فقیه اخباری), 1007ق. کاشان#1090 ق. کاشان سبزواری, حاج ملاهادی بن مهدی (فیلسوف صدرایی، حکمت متعالیه), 1212ق./1798م,#1289ق./1872م. شیخ صدوق, ابن بابویه محمد بن علی (بزرگ‌ترین محدّث و فقیه امامیه مکتب حدیثی قم، مولف "من لا یحضره الفقیه" از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه), -311ق./924م.قم ## ‏381 ق./992م. شهرری جوادی آملی, عبدالله (مرجع معاصر تقلید مقیم قم، فیلسوف، عارف و مفسر قرآن), 1312ش./1350ق. آمل، مازندران# مکارم شیرازی, ناصر (مرجع معاصر تقلید مقیم قم), -1305# علامه مجلسی, مولی محمدباقر (فقیه شیعه امامیه در دوران شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی، شیخ الاسلام عهد شاه سلیمان، از فقیهان و محدثان مشهور شیعه در قرن یازدهم هجری، نزدیک به اخباریان: اخباری معتدل، صاحب بحارالانوار: بزرگ‌ترین دائرة‌المعارف حدیث شیعه امامیه), 1037ق./1628م. # # 1110ق./1699م. فارابی , ابونصر محمد بن محمد (Alfarabi، معلم ثانی، فیلسوف مشائی، تشیع فلسفی), -257ق/ 870م#339ق/950م امام دوازدهم (امام عصر عج), امام مهدی؛ حجت بن حسن(ع), 255ق.# امام سوم (سید الشهداء), حسین بن علی (ع), 4-۶۱ ق دژآباد , حامد (دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران) article 2251-6123 http:/jrt.shirazu.ac.ir